II SAB/Gl 54/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. H. i E. H. oraz E. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: odrzucić skargę E. C. Skargami z 6 listopada 2017 r. M. H. i E. H. oraz E. C. reprezentowani przez pełnomocnika A. H. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Pismem z 14 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej A. H. do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", mogących występować w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w charakterze pełnomocnika M. H., E. H. oraz E. C. w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym w tym charakterze. Dodatkowo, w przypadku gdy A. H. należy do wskazanego kręgu osób uprawnionych do działania w charakterze pełnomocnika skarżących, wezwano ją do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Za pismem z 19 grudnia 2017 r. A. H. nadesłała właściwie uzupełnione braki w stosunku do M. H. i E. H., jednakże pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą E. C. nie obejmuje swym zakresem działania w imieniu E. C. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach ani przed sądami administracyjnymi a także nie wykazano, że A. H. należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na nieuzupełnienie braków skargi względem E. C. pismem z 30 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą E. C. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi (pisma z 6 listopada 2017 r.) i tym samym do potwierdzenie czynności złożenia tej skargi przez występującą w jej imieniu A. H. Poinformowano jednocześnie, że brak ten może być uzupełniony poprzez nadesłanie odpisu skargi w postaci jej kserokopii własnoręcznie podpisanej bądź złożenie podpisu na oryginale skargi w siedzibie Sądu. Poinformowano skarżącą również, że powyższy brak należy uzupełnić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo wskazano, że pomimo wezwania A. H. nie wykazała, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej E. C. i odebrane przez nią osobiście 6 lutego 2018 r. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku formalnego skargi, który upłynął w dniu 13 lutego 2018 r. (wtorek) skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Z powołanej regulacji wynika, że brak podpisu na skardze stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca E. C. została dnia 6 lutego 2018 r. wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, ewentualnie jej podpisania w siedzibie Sądu. W wyznaczonym terminie tj. do 13 lutego 2018 r., E. C. nie odpowiedziała na to wezwanie. W związku z tym, że skarżąca E. C. w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie dokonała żądanej czynności skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.