II SAB/Gl 55/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.),, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. P., M. P., U. B. i Z. P. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Prezydenta Miasta R. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. J. P. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. P. , U. B. i Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej działki o nr ewidencyjnych [1], [2] i [3]. Skarżący podnieśli, że Prezydent Miasta R. nie podjął żadnych czynności w celu odzyskania spornych nieruchomości, mimo że jego decyzja z dnia [...] r. nr [...] została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...]r. nr [...]. Ponadto oświadczyli, że pismem z dnia [...] r. wniesli zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta R. do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej z uwagi na to, że Wojewoda [...] nie rozpoznał jeszcze zażalenia skarżących wniesionego w trybie art. 37 kpa, względnie o oddalenie skargi, podnosząc, że organ po wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] , podjął szereg czynności, a tym samym nie pozostawał w bezczynności. Na rozprawie, która odbyła się w dniu [...]r., skarżący J. P., działając również jako pełnomocnik pozostałych skarżących, oświadczył, że Wojewoda [...] wydał postanowienie w oparciu o art. 35 kpa. Wskazał też, że w wyniku jego skargi Prezydent Miasta R. wydał pięć decyzji dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, nie wydał natomiast decyzji dotyczącej działki nr [4], stanowiącej wcześniej część działki nr [3] . Decyzja taka nie została mu bowiem doręczona. Pełnomocnik organu przedłożył natomiast Sądowi pismo procesowe z dnia [...] r. wraz z załącznikami w postaci postanowienia Wojewody [...] z dnia [...]r. oraz kopii pięciu decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r. W piśmie tym organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wydanie decyzji. W związku z twierdzeniem skarżącego Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do przedłożenia w terminie 3 dni dowodu doręczenia stronom decyzji dotyczącej zwrotu działki nr [4]. W dniu [...] r. do Sądu wpłynęła kopia decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r. dotycząca działki nr [4] wraz z potwierdzeniami jej odbioru przez strony postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną nie później niż w terminie dwóch miesięcy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa obowiązany jest natomiast zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Wskazane ustawowe terminy nie zostały przez Prezydenta Miasta R. zachowane. Z akt sprawy wynika jednakże, że po wniesieniu skargi na bezczynność przez J. P., działającego również w imieniu M.P., U. B. i Z.P., organ ten wydał sześć decyzji, zgodnie z wnioskiem skarżących. Tym samym bezczynność organu ustała. Tym samym skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie po przekazaniu skargi do Sądu, wydał żądane orzeczenie, to należało uznać, że uwzględnił on skargę w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z przepisu art. 149 ustawy p.p.s.a. wynika ponadto, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy decyzja ta lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (zob. uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008r., OSP 6/08, LEX nr 463487 ). Dla uznania bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie bezczynności organu jest natomiast bez znaczenia, czy podjęte rozstrzygnięcie oceniane jest przez skarżących jako prawidłowe. Dla weryfikacji decyzji orzekających o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, skarżącym przysługiwały bowiem środki odwoławcze na ogólnych zasadach oraz skarga do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1, art. 209 i art. 210 § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zasądził od organu, którego bezczynność zaskarżono, na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego, obejmujących uiszczony wpisu od skargi.