II SAB/Gl 57/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych dotyczących komina dymowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, M. M., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika – radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku wynika, że skarżący samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 40 m2. W skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 2,05 ha, natomiast wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem utrzymania się strony jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 960 zł miesięczne. Na wezwanie referendarza sądowego M. M. nadesłał dokumenty obrazujące wysokość uzyskiwanego dochodu oraz poziom i strukturę wydatków związanych z utrzymaniem się. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Pamiętać przy tym należy, że przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Z informacji zawartych w druku formularza oraz tych, które wynikają z treści dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza wynika, że dochód skarżącego stanowi renta w wysokości 972 zł netto miesięcznie. Ze wspomnianego dochodu skarżący co miesiąc przeznacza 63,18 zł na zakup i dostawę energii elektrycznej, raz na dwa miesiące płaci około 60 zł za dostawy wody, 12 zł przeznacza na odbiór śmieci oraz kupuje lekarstwa – faktura wystawiona w miesiącu wrześniu opiewała na 162 zł. Nadto należy zauważyć, że wnioskodawca jest osobą uznaną za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym (vide kopia wypisu orzeczenia z Komisji Lekarskiej KRUS) co uprawdopodabnia w sposób dostateczny jego twierdzenia na temat pozostawiania posiadanego areału (łąk) jako gruntu nieuprawianego. Przywołane wyżej okoliczności, a przede wszystkim wysokość dochodu strony oraz fakt, że jej stan zdrowia w dostateczny sposób uprawdopodabnia tezę o konieczności zakupu niezbędnych lekarstw, pozwalają przyjąć, że zarówno konieczność poniesienia kosztów sądowych (nawet w stosunkowo niewielkiej wysokości) jak i opłacenie usług fachowego pełnomocnika mogłyby okazać się zbyt dużym wydatkiem dla strony. Stąd też uznano, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.