II SAB/Gl 58/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2019-03-04

Skład orzekający: Artur Żurawik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji wniesiona przez niektórych współskarżących, którzy nie wnieśli ponaglenia, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia, w tym nie wnieśli ponaglenia do właściwego organu. W przypadku współskarżących, którzy nie wnieśli ponaglenia, ich skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
H.H., W.H. i M.H. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Sąd wezwał skarżących do złożenia dowodu wykazującego wniesienie ponaglenia. Skarżący wyjaśnili, że ponaglenie zostało wniesione przez M.H., ale nie przez H.H. i W.H., co skutkowało odrzuceniem ich skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę H.H. i W.H.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.H., W.H. i M.H. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę H.H. i W.H.. Pismem z dnia 9 listopada 2018 r. H.H., W.H. i M.H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę m.in. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Na podstawie zarządzenia Przewodniczego Wydziału II z dnia 18 grudnia 2018 r. zobowiązano skarżących do złożenia dowodu wykazującego, że przed wniesieniem powyższej skargi wystąpili do właściwego organu z ponagleniem, o jakim mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej zwanej Kpa). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem procesowym z dnia 15 stycznia 2019 r. wyjaśnili, że owe ponaglenie zostało przez nich wniesione dnia 28 października 2018 r. Kserokopia tego dokumentu została nadesłana do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Stosownie do treści art. 53 § 2b Ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 Kpa, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 Kpa (bezczynność), stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. W odpowiedzi na wezwanie sądowe skarżący wskazali, że wystąpili z powyższym ponagleniem dnia 28 października 2018 r. Zaznaczyć przy tym należy jednakże, iż ten środek zaskarżenia został wniesiony jedynie przez skarżącego M.H.. Pozostali skarżący nie kierowali natomiast do Ministra ponaglenia w trybie art. 37 Kpa, co oznacza, że nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 2 Ppsa w związku z art. 37 § 3 Kpa). Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących H.H. i W.H. w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie ich skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia ich skargi jako niedopuszczalnej. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło