II SAB/Gl 6/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R., B. R., H. P., B. B. i G. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargi M. R., B. R., H. P. i B. B.; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi G. C.; 3. zwrócić skarżącemu G. C. wpis sądowy od skargi w kwocie [...] złotych. Pismem z dnia [...] r. skarżący w osobach M. R., B. R., H. P., B. B. i G. C. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Wobec powyższego na podstawie zarządzenia z dnia 24 stycznia 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym podpisanego przez M. R., B. R., H. P. oraz B. B. Do skargi dołączono bowiem jedynie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego G. C.. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie pełnomocnika skarżących, iż nieusunięcie w/w braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r., pełnomocnik skarżących pismem z dnia [...] r. cofnął przedmiotową skargę w całości, w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzji z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w C. z dnia [...] r. nr [...] utrzymanego w mocy orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K., nr [...]. Pełnomocnik skarżących nie uzupełnił jednakże braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, iż pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo. W przypadku, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego odpis. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi natomiast brak formalny skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie nadesłał pełnomocnictw udzielonych przez skarżących M. R., B. R., H. P. oraz B. B. Przepis art. 60 ustawy p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez skarżącego G. C. uznać należało za w pełni skuteczne. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy.