II SAB/Gl 6/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku w sprawie udostępnienia dokumentów dotyczących zarządu nieruchomością rolną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku w sprawie udostępnienia dokumentów dotyczących zarządu nieruchomością rolną, w szczególności skarżący domagał się wydania do wglądu dokumentów dotyczących rachunku z zarządu przez Skarb Państwa gospodarstwa rolnego, którego właścicielem był dziadek skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 stycznia 2010 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu wystąpił w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej p.p.s.a. do Prezydenta Miasta C. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu tym zamieszczone zostało pouczenie o obowiązku wykonania wskazanej czynności w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący przedłożył między innymi pismo z dnia [...]r. zatytułowane : "skarga na bezczynność Skarbu Państwa i Gminy C." skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta C. W piśmie tym skarżący powielał żądania i argumentację przytoczoną w skardze z dnia [...]r. Wykonując wezwanie Sądu z dnia [...]r. organ administracji publicznej poinformował, że ww. pismo skarżącego z dnia [...]r. wpłynęło do organu w dniu [...]r. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Oznacza to, iż bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Jak już wyżej zasygnalizowano wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. W sytuacji natomiast, gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym przypadku zgodnie z treścią art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ, któremu zarzuca bezczynność, do usunięcia naruszenia prawa. Bowiem nawet gdyby uznać, że pismo skarżącego z dnia [...]., kierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta C., stanowiło takie wezwanie, to nie zostało ono wniesione do organu przed złożeniem skargi do Sądu, a tym samym skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.