II SAB/Gl 61/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-09-09
Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na przewlekłość postępowania. Brak wyczerpania tych środków skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.Stan faktyczny
H. Z. złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w sprawie zwrotu pojazdu. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, że przed złożeniem skargi wystąpiła z zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżąca nie odniosła się do wezwania, żądając jedynie doręczenia dokumentów z akt administracyjnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zwrotu pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 22 maja 2014 r. H. Z. wniosła za pośrednictwem Prezydenta Miasta B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez tenże organ w sprawie odholowania samochodu z parkingu osiedlowego.
W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II zobowiązał skarżącą do wykazania, że przed złożeniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." z zażaleniem do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta B. postępowania w sprawie zwrotu pojazdu. Skarżąca poinformowana została, że powyższego można dokonać poprzez nadesłanie odpisu takiego zażalenia. Na dokonanie wskazanych czynności wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie zakreślonym do udzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca wniosła m.in. o doręczenie dokumentów z akt administracyjnym. W żadnym stopniu jednakże nie odniosła się do kwestii zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg określonych w art. 3 § 2 i 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach, a skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Skarżąca jednakże nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła rozpoznawanej skargi zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Skarżąca mimo prawidłowego doręczenia i pouczenia nie udzieliła do dnia dzisiejszego odpowiedzi na powołane na wstępie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 § 1 k.p.a. Odpowiedzi takiej bowiem nie stanowi pismo skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014 r.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie dodać należy, wobec przywołania w skardze przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), że akt ten reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skarg na skutek działania lub bezczynności sądu albo komornika sądowego. Z kolei sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło