II SAB/Gl 63/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Prezydenta Miasta B. w sprawie pobierania opłat z tytułu użytkowania wieczystego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy W piśmie procesowym z dnia [...]r. C. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu ze względu na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 3 grudnia 2009 r. odrzucającego jego skargę. Skarżący zaznaczył, że jest przewlekle chory, co powoduje znaczące wydatki na zakup lekarstw. Utrzymuje się zaś z emerytury w wysokości [...]zł. Na wezwanie Sądu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że C. K. zamieszkuje wspólnie ze swoją małżonką w lokalu o pow. [...] m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałby [...] euro. Źródłem utrzymania się jego rodziny jest dochód z renty skarżącego – [...] zł brutto miesięcznie oraz świadczenie emerytalne jego małżonki – [...] zł. Wnioskodawca zauważył, że w miejscu zamieszkania żaden prawnik nie podjął się udzielenia mu pomocy i sporządzenia skargi kasacyjnej. Na wezwanie referendarza sądowego C. K. przedstawił dokumenty potwierdzające zgłaszane przezeń dolegliwości, wysokość jego renty oraz emerytury małżonki, rachunki za energię elektryczną i czynsz. Rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Osobie fizycznej, która wystąpiła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów należało stwierdzić, że w świetle okoliczności powołanych przez stronę jej wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie trzeba zauważyć, że argumentem przemawiającym za ustanowieniem adwokata z urzędu nie może być fakt, że inni prawnicy odmówili stronie udzielenia pomocy. W istocie bowiem brzmienie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. nakłada obowiązek badania wyłącznie stanu majątkowego strony i jest to jedyne kryterium, które decyduje o ewentualnym uwzględnieniu złożonego wniosku. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika, że T. K. (małżonka strony) uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł netto miesięcznie, zaś sam skarżący – rentę w wysokości [...] zł. Razem dysponują więc dochodem w wysokości [...] zł miesięcznie. Wspomniana kwota służy im na zaspokojenie bieżących potrzeb, w tym kosztów utrzymania się (czynszu, opłat za gaz, wodę, usługi telekomunikacyjne itp. – około [...] zł). Nie można jednak, na podstawie nadesłanych dokumentów stwierdzić, że wydatki te pochłaniają większą część wspomnianego dochodu. Skarżący zadeklarował co prawda, że ponosi koszty leczenia prywatnego oraz dojazdów do specjalistów, nie mniej jednak w żaden sposób nie uprawdopodobnił wysokości opłat z tego tytułu. W piśmie procesowym podał jedynie, że szacunkowo wynoszą one [...] zł. Oznacza to, że do dyspozycji jego rodziny, po ich odliczeniu, pozostaje kwota około [...] zł. Nie można więc uznać, że skarżący jest zupełnie pozbawiony możliwości skorzystania z usług fachowego pełnomocnika, a tym samym, że zasługuje na ustanowienie takowego z urzędu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.