II SAB/Gl 65/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B.-T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 23 sierpnia 2012 r. S. B.-T. w toku postępowania w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy terenu, sygn. akt II SA/Gl 1133/12, wniosła pismo, w którym wyraziła swoje niezadowolenie z działalności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. W odpowiedzi na wezwanie sądu o jego sprecyzowanie pismem z dnia 11 października 2012 r. S. B.-T. wyjaśniła, że wnosząc to pismo jej intencją było złożenie skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. Mając to na uwadze skargę S. B.-T. przesłano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. celem nadania jej dalszego biegu, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. wniósł o jej odrzucenie. Organ przede wszystkim wskazał, że nie toczy się żadne postępowanie administracyjne z udziałem S. B.-T., wobec czego nie jest możliwym skarżenie bezczynności tego organu. Organ podkreślił, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 19 grudnia 2012 r. skarżąca wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie, na czym polega bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B., tj. jakiego aktu organ ten nie wydaje lub jakiej czynności wskazanej w art. 3 pkt 1-4 Ppsa organ ten nie podejmuje. Na udzielenie odpowiedzi wyznaczono skarżącej siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie uzasadnione było tym, że treść skargi S. B.-T. uniemożliwiała określenie jej dokładnego przedmiotu i nadanie skardze dalszego biegu zgodnie z jej intencjami. W wyznaczonym terminie skarżąca nadesłała do Sądu pismo, w którym wskazując na nieprawdziwość wyjaśnień udzielonych przez organ, ponownie w sposób obszerny opisała kwestię "oddania do użytku zakładu "A" na działce [...] i [...] bez wykonania warunków zezwolenia na budowę dotyczących usytuowania miejsc postojowych", ponadto szkodliwego oddziaływania prowadzonej przez J. H. działalności na działce nr [...], zaakcentowała także negatywny wpływ działalności na sąsiednich nieruchomościach na stan jej zdrowia. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednakże kontrola ta odbywa się w trybie i na zasadach określonych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej w ramach sprawowanej kontroli sądy orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne, niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 – 4 Ppsa) oraz w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez te organy, lecz jedynie w przypadkach powyżej określonych (art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa). Wobec tego treść skargi, oprócz oznaczenia organu, musi dokładnie określać jej przedmiot (art. 57 § 1 pkt 1 Ppsa), zaś brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, a jego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 3 stycznia 2013 r. W piśmie z dnia 9 stycznia 2013 r. nawiązując do sądowego wezwania skarżąca nie wskazała jednak dokładnie na czym polega bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B., tj. jakiej decyzji, postanowienia, innego aktu nie wydaje lub jakiej czynności nie podejmuje ten organ nadzoru budowlanego. Obszerne wyjaśnienia skarżącej wskazują jedynie, że jest ona niezadowolona ze sposobu zabudowy i zagospodarowania oraz użytkowania działek sąsiadujących z jej nieruchomością. Akcentuje przy tym wpływ prowadzonej na tych działkach działalności gospodarczej na zły stan jej zdrowia. Wprawdzie z odpowiedzi na skargę i dołączonych do niej akt administracyjnych, a nadto z załączonego przez skarżącą pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia 31 października 2008 r. nr [...] wynika, że w przeszłości toczyło się szereg postępowań, to jednakże po załatwieniu spraw stanowiących przedmiot tamtych postępowań nie zostało zainicjowane nowe postępowanie. Okoliczności te pozwalają przyjąć, że nie doszło do uzupełnienia przez skarżącą braku formalnego skargi w żądanym zakresie. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł o odrzuceniu skargi. Wskazać należy skarżącej, że o ile w jej przekonaniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. pozostaje bezczynny lub przewlekle prowadzi postępowanie w konkretnej sprawie załatwianej przez wydanie decyzji, postanowienia lub innego aktu, może ona w każdym czasie wnieść skargę do sądu administracyjnego, precyzyjnie określając przedmiot skargi. Dopuszczalność takiej skargi uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania przysługującego jej środka w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia nad organem, który jest bezczynny lub przewlekle prowadzi postępowanie (art. 37 § 1 Kpa), w tym wypadku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Wynikający z art. 52 § 1 Ppsa warunek dotyczy bowiem także skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ.