II SAB/Gl 66/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w B. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niepodejmowania czynności egzekucyjnych zmierzających do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] Stowarzyszenie A w B. wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niepodejmowania czynności egzekucyjnych zmierzających do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Oznacza to, że bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i polegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. W niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuca [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. bezczynność polegającą na niezałatwieniu sprawy w zakresie wyegzekwowania obowiązku rozbiórki wyciągu narciarskiego nr [...] w masywie P., nałożonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...], znak [...], utrzymanej w mocy w tym zakresie decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...]. W istocie rzeczy domaga się zatem podjęcia przez ten organ czynności egzekucyjnych należących właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. Sformułowany zaś w ten sposób przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. W tym zakresie ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), wprowadza bowiem szczególny tryb postępowania. Stosownie do treści art. 6 § 1a tej ustawy, w sytuacji gdy zobowiązany nie wykonuje nałożonego na niego obowiązku, podmiot którego interes prawny lub faktyczny został naruszony może zaskarżyć do organu wyższego stopnia bezczynność wierzyciela polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Oznacza to wobec tego, że strona skarżąca chcąc kwestionować bezczynność podniesioną w skardze winna w pierwszej kolejności na drodze postępowania egzekucyjnego wystąpić ze skargą do właściwego organu wyższego stopnia nad wierzycielem, tj. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Dopiero po ewentualnym wydaniu przez ten organ postanowienia oddalającego taką skargę i wyczerpaniu przysługującego w sprawie środka zaskarżenia w postaci zażalenia, będzie przysługiwało jej uprawnienie do wystąpienia ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w oparciu o regulację Ppsa. Na tej podstawie Sąd orzekł o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia A w B., działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.