II SAB/Gl 67/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. U. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie ze skargi S. U. na bezczynności Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie niewydania potwierdzenia uiszczenia opłaty postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. S. U. (wcześniej K.) wniosła skargę na bezczynność między innymi Prezydenta Miasta Z., której przedmiot został określony jako "niewydanie dokumentu o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem związku małżeńskiego", a sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pod sygn. akt II SAB/Gl 59/12. W związku podnoszonymi w licznych pismach procesowych skarżącej okolicznościami na podstawie zarządzenia sędziego Sprawozdawcy z dnia 23 października 2013 r. została ona wezwana do dokładnego określenia przedmiotu skargi z dnia 1 sierpnia 2012 r., w szczególności czy jej intencją było wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Z. jedynie w przedmiocie niewydania dokumentu o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem związku małżeńskiego, czy też dodatkowo w przedmiocie niewydania dokumentu o zmianie kolejności imion. Na dokonanie tej czynności wyznaczono stronie termin 7 dni pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy wyłącznie bezczynności Prezydenta Miasta Z. w zakresie objętym postępowaniem w sprawie o sygn. akt II SAB/Gl 59/12. W odpowiedzi pismem z dnia 14 listopada 2013 r. S. U. wskazała wyraźnie, że jej skarga dotyczy: 1. powrotu do nazwiska noszonego przed zawarciem związku małżeńskiego, 2. zmiany kolejności imion oraz 3. niewydania potwierdzenia wniesionej w Urzędzie Stanu Cywilnego w Z. w dniu 5 grudnia 2011 r. opłaty. Wobec tak sformułowanego żądania skargi na podstawie zarządzenia z dnia 25 listopada 2013 r. skarga wniesiona w jednym piśmie z dnia 1 sierpnia 2012 r., uzupełniona pismem z dnia 14 listopada 2013 r. została rozdzielona, a sprawa w przedmiocie niewydania dokumentu o zmianie kolejności imion została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Gl 68/13, natomiast sprawa w przedmiocie niewydania potwierdzenia uiszczenia opłaty – pod niniejszą sygnaturą. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2013 r. S. U. została wezwana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - zwanej dalej KPA) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że zażalenie z dnia 12 lutego 2012 r., skierowane do Wojewody [...], dotyczyło jedynie wydania dokumentu potwierdzającego powrót do nazwiska noszonego przed zawarciem związku małżeńskiego. W dniu 17 grudnia 2013 r. S. U. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatytułowane "środek zaskarżenia od orzeczeń Sądu z dnia 25 listopada 2013 r. - II SAB/Gl 67/13 oraz II SAB/Gl 68/13", w którym wniosła o uchylenie powyższych orzeczeń i zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do uzupełnienia orzeczenia z dnia 8 lutego 2013 r. Zdaniem skarżącej została ona wezwana do wykazania "oczywistych okoliczności" wynikających z treści składanych przez stronę pism procesowych, w tym skargi. Podkreśliła również, że wezwanie winno zostać wystosowane przed wydaniem wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Zdaniem Sądu jednym z warunków koniecznych do zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału jest podjęcie takiego orzeczenia, które z mocy prawa podlega zaskarżeniu. W myśl bowiem art. 194 § 1 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na zarządzenie tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. W niniejszej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2013 r. S. U. została wezwana do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 KPA. Wezwanie zostało skierowane do strony z uwagi na fakt, że w aktach administracyjnych sprawy znajdowało się jedynie zażalenie S. U. z dnia 12 lutego 2012 r. skierowane do Wojewody [...], dotyczące wydania dokumentu potwierdzającego powrót do nazwiska noszonego przed zawarciem związku małżeńskiego, brak było natomiast zażalenia w przedmiocie niewydania przez Prezydenta Miasta Z. potwierdzenia uiszczenia opłaty. W tym miejscu podkreślić należy, że przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze wezwano stronę do przedstawienia stosownego dokumentu potwierdzającego fakt spełniania powyższego warunku w niniejszym postępowaniu. Procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje, tak w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 i art. 198 p.p.s.a. jak również w innych przepisach szczególnych możliwości wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wzywające stronę do wykazania, czy strona spełniła warunek formalny wniesienia skargi. Oznacza to, że zarządzenie takie jest niezaskarżalne. Zauważyć przy tym należy, że co do zasady zarządzenie z dnia 25 listopada 2013 r. nakłada na stronę obowiązek, wypełnienie którego lub jego niewypełnienie rodzić będzie określone skutki w postaci nadania sprawie dalszego biegu lub jej wstrzymania, jednak nie powoduje to automatycznie, że stronie przysługuje środek odwoławczy od takiego orzeczenia. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a.