II SAB/Gl 69/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w B. na bezczynność [...] w K. w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 30 lipca 2024 r. P. Sp. z o.o. w B. (dalej: "strona skarżąca") złożyło wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. [...] w K. (dalej: "organ") pismem z dnia 4 lutego 2025 r., działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy – Kodeks Postępowania Administracyjnego (aktualny t.j. Dz.U. z 2024 poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a.") wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku m.in. poprzez przedłożenie aktualnych wypisów z rejestru gruntów oraz aktualnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub urzędowego poświadczenia o ich braku. Na uzupełnienie braków formalnych ww. wniosku wyznaczono stronie skarżącej termin 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Strona skarżąca pismem z dnia 12 lutego 2025 r. złożyła wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku. W odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia 25 lutego 2025 r., nr [...] organ odmówił przedłużenia terminu na uzupełnienie braków formalnych. Jednocześnie organ poinformował, że z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pozostawił on wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego bez rozpoznania. Pismem z dnia 6 marca 2025 r. strona skarżąca złożyła do tut. Sądu skargę na bezczynność organu. Z kolei w piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r. stanowiącym ustosunkowanie się strony skarżącej do odpowiedzi organu na skargę, strona skarżąca podniosła, iż przedmiotem skargi wbrew twierdzeniom organu nie jest przewlekłe prowadzenie postępowania lecz bezczynność organu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 kwietnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie czy przed wniesieniem skargi, strona skarżąca wystąpiła z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 28 kwietnia 2025 r. strona skarżąca podała, że nie wniosła ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Na podstawie art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest zatem złożenie, przed wniesieniem skargi, ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, stwierdził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Z pisma strony skarżącej z dnia 28 kwietnia 2025 r. oraz akt sprawy nie wynika, aby wniosła ona ponaglenie do organu wyższego stopnia. Co więcej, wbrew twierdzeniom podniesionym w piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r., wniesienie skargi na bezczynność organu winno być poprzedzone ponagleniem złożonym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – również wówczas, gdy bezczynność organu wynika z pozostawienia podania bez rozpoznania. W związku z powyższym przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie dopełniono określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. wymogu wyczerpania środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.