II SAB/Gl 7/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia skargi na uchwałę Rady Powiatu w M. z dnia [...], nr [...] postanawia: odrzucić skargę; Pismem nadanym za pośrednictwem poczty [...] M.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody [...], zarzucając mu iż od dnia [...] do dnia złożenia skargi nie wydał żadnej decyzji w związku ze złożoną skargą na uchwałę Rady Powiatu w M. z dnia [...]. Z odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nadesłanych przez Wojewodę [...] wynika, że [...] M.B. złożył do Starosty [...] skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. Skarga została zgodnie z właściwością przekazana Radzie Powiatu w M., która uchwałą z dnia [...] nr [...] uznała złożoną skargę za bezzasadną. Jako podstawa prawna podjętej uchwały podane zostały przepisy art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst. jedn. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano na przebieg postępowania przed organami nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej prac budowlanych na posesji przy u. [...] w M. i wydane w nim rozstrzygnięcia organu. Pismem z dnia [...] M.B. ponowił swoją skargę, kierując do Starosty Powiatowego w M. żądanie wznowienia postępowania dotyczącego złożonej skargi i uchylenia wydanej w tej sprawie decyzji, odrzucającej jego skargę. W podstawie prawnej strona podała przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, regulujące wznowienie postępowania administracyjnego. W następnej kolejności strona skierowała [...] skargę do Wojewody [...] na przedmiotową uchwałę, wnosząc o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem prawa. M.B. oczekiwał, że Wojewoda przeprowadzi rozprawę, w związku z czym w piśmie z dnia [...] (mylnie oznaczonym jako [...]) [...]. zażądał wezwania go na tę rozprawę oraz doręczenie uchwały podjętej po rozpoznaniu jego skargi. Jak wynika z pisma z dnia [...] skarga M.B. została przez Dyrektora Wydziału Prawnego i Nadzoru, zgodnie z § 14 Regulaminu [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., przekazana do rozpoznania, jako skarga w rozumieniu art. 227 k.p.a., Biuru Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego. Z pisma tego wynika, że w przeprowadzonym z urzędu postępowania nie stwierdzono naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą, sprawę przekazano zatem właściwej jednostce Urzędu Wojewódzkiego, celem wdrożenia jednoinstancyjnego uproszczonego postępowania administracyjnego, zgodnie z przepisami działu VIII k.p.a. Pismem z dnia [...] skarżący został zawiadomiony, że jego skarga nie została uznana za uzasadnioną. W związku z ponowionymi zarzutami, bez wskazania nowych okoliczności, na podstawie art. 239 k.p.a. Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż skarga strony była rozpoznawana na podstawie przepisu art. 229 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), zwanej dalej PoPPSA, Sąd dokonuje kontroli administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego, egzekucyjnego i zabezpieczającego, na które służy zażalenie, akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również w przypadkach skarg na bezczynność organów w tym zakresie. Zakres przypadków, w których kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, określa art. 3 § 2 pkt 8 PoPPSA. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miała obowiązek podjąć działania w danej formie i określonym przez prawo terminie. W rozpoznawanym przypadku złożona została skarga na Wojewodę [...] z zarzutem, że nie podjął żadnych aktów w związku z zarzutami podniesionymi wobec uchwały Rady Powiatu w M. z dnia [...] nr [...]. Należy zatem wskazać, że postępowania nadzorcze w stosunku do uchwał podejmowanych przez organy samorządu terytorialnego podejmowane są z urzędu. Wojewoda zatem nie wszczynając takiego postępowania na żądanie obywatela, nie pozostaje w bezczynności. Brak objęcia określonej uchwały postępowaniem nadzorczym nie stanowi przypadku bezczynności poddanej kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 1 pkt 8 PoPPSA, nie stanowi on bowiem zaniechania w zakresie wydania decyzji, postanowienia lub w szczególności innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dodatkowo Sąd zauważa, że Wojewoda działając w trybie rozpoznania skargi na działalność Rady Powiatu udzielił skarżącemu odpowiedzi w trybie przepisów rozdziału 2 działu VIII k.p.a. Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona na przypadki bezczynności wymienione w art. 3 § 1 pkt 8 PoPPSA. Zaskarżenie innych przypadków braku podejmowania przez organy władczych działań nie jest dopuszczalne. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 PoPPSA przewiduje odrzucenie przez Sąd skargi, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka zachodzi w przypadku wniesienia skargi na bezczynność Wojewody w zakresie nie wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu nadzorczym wobec uchwały samorządu powiatowego. Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.