II SAB/Gl 76/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2025-06-30
Skład orzekający: Asesor WSA Aneta Majowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia lub organu prowadzącego postępowanie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia stanowi warunek wyczerpania środków zaskarżenia, wymagany przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta D. w sprawie zwaloryzowanego odszkodowania za składnik budowlany. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy przed złożeniem skargi wniosła ponaglenie. Skarżąca odpowiedziała, że złożyła zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, które uważa za ponaglenie. Sąd uznał, że zażalenie to nie spełnia wymogów ponaglenia i odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Prezydenta Miasta D. w sprawie zwaloryzowanego odszkodowania za składnik budowlany p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 24 marca 2025 r. K. K. (dalej: Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta D. w sprawie dotyczącej zwaloryzowanego odszkodowania za składnik budowlany.
Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 maja 2025 r. wezwano Skarżącą m. in. do wykazania, czy przed złożeniem skargi bezczynność wniosła ponaglenie w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.).
Wezwanie zostało doręczone w dniu 4 czerwca 2025 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca w piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. wskazała, że "złożyła zażalenie w dniu 12 listopada 2024 r. do organu wyższego szczebla", które w ocenie Skarżącej stanowiło ponaglenia w rozumieniu wyżej przywołanego art. 37 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18). Wobec tego Skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniom Skarżącej, z akt administracyjnych sprawy ani też z nadesłanych przez Skarżącą pism nie wynika, aby złożenie skargi na bezczynność zostało poprzedzone ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Pismo zalegające w aktach administracyjnych, na które Skarżąca powołała się w odpowiedzi na wezwanie, opatrzone datą 12 listopada 2024 r., stanowiło zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 30 października 2024 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Zawiera ono polemikę ze stanowiskiem organu, zaprezentowanym w zaskarżanym postanowieniu, jednakże nie sposób przypisać mu cech ponaglenia w rozumieniu art. 37 k.p.a.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania.
Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.
Orzeczenie przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło