II SAB/Gl 79/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Prezydenta Miasta D. w przedmiocie usunięcia znaku drogowego na skutek zażalenia sporządzonego przez skarżącego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt II SAB/Gl 79/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r. odrzucił skargę J.S.. Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł osobistą skargę kasacyjną, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. - jako obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, tj. sporządzona przez osobę nieposiadającą kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - została odrzucona jako niedopuszczalna. Odpis tego rozstrzygnięcia z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2015 r. Pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. (złożonym w placówce pocztowej w tej samej dacie) skarżący poinformował m.in., że w załączeniu przesyła zwrócone przez operatora pocztowego w dniu wczorajszym pismo z dnia [...] r. zatytułowane "oświadczenie – zażalenie", które omyłkowo w dniu [...] r. nadał do K. zamiast do G.. Wobec niejasnych sformułowań w przedmiotowym piśmie, Zastępca Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania jego treści, a w szczególności, czy intencją skarżącego było wystąpienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. - pod rygorem przyjęcia, że pismo to nie stanowi takiego zażalenia. Na dokonanie powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin. W terminie zakreślonym do udzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący oświadczył, że pismo z dnia [...] r. stanowi zażalenie na powołane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Dołączył nadto kopie dokumentów, świadczące w jego ocenie o niewłaściwym postępowaniu Policji i Sądu Rejonowego w D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zdanie drugie p.p.s.a.). Wymóg sporządzenia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. przez profesjonalnego pełnomocnika, stanowi badaną przez Sąd przesłankę dopuszczalności zażalenia, a jej uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowego pouczenia wniósł na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej zażalenie, które sporządzili osobiście. Jednocześnie należy zauważyć, że skarżący nie jest zwolniony z przymusu adwokacko - radcowskiego przewidzianego na gruncie powołanego art. 194 § 4 p.p.s.a. Stwierdzić zatem należało, że sporządzenie zażalenia przez skarżącego, który nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. sprawia, że jest ono obarczone nieusuwalnym brakiem formalnym, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia. Na marginesie wskazać należy, że bez znaczenia ma fakt uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia środka zaskarżenia w postaci zażalenia, gdyż i tak podlegało ono odrzuceniu jako niedopuszczalne.