II SAB/Gl 84/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 marca 2025 r. K. M. (dalej: skarżąca), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do wykazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, czy wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia, wówczas powinna nadesłać do sądu jego odpis wraz z potwierdzeniem, że ponaglenie zostało złożone do organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca jako załącznik do pisma z dnia 5 sierpnia 2025 r. nadesłała pismo z dnia 30 października 2023 r. zatytułowane "pismo w przedmiocie wniosku o świadczenie wychowawcze", które wysłała do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: "K.p.a.", w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia jest zatem równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Pismem z dnia 24 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do wykazania, że wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe skarżąca, nadesłała pismo datowane na 30 października 2023 r., zatytułowane jako "pismo w przedmiocie wniosku o świadczenie wychowawcze", skierowane do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z treści tego pisma wynika, że zostało złożone przez skarżącą w nawiązaniu do wezwania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 września 2023 r. dotyczącego uzupełnienia wniosku o świadczenie wychowawcze. Wobec tego, pismo powyższe nie może być zakwalifikowane jako ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Ponadto organ w piśmie z dnia 28 lipca 2025 r również wskazał, że skarżąca nie wniosła ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych czy też Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało odrzucić skargę.