II SAB/Gl 88/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. na przewlekłość Wojewody Śląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 21 marca 2025 r. F. S. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego – Y. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Śląskiego postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 6 kwietnia 2025 r. skarżący cofnął skargę. Na mocy zarządzenia z 12 czerwca 2025 r. wezwano przedstawiciela ustawowego skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi – nadesłanie na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu egzemplarza skargi, opatrzonego podpisem elektronicznym bądź nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi, opatrzonego własnoręcznym podpisem, bądź podpisanie egzemplarza skargi, zalegającego w aktach sprawy. Przy piśmie z dnia 26 czerwca 2025 r., nadesłanym za pośrednictwem platformy ePuap, przedstawiciel ustawowy skarżącego nadesłał skargę, na której widnieje cyfrowe odwzorowanie podpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dodatkowo, zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 zd. 3 p.p.s.a.). Podstawowym warunkiem możliwości cofnięcia skargi jest jednak jej wcześniejsze skuteczne wniesienie, a więc złożenie skargi nieobarczonej brakami formalnymi. W niniejszej sprawie skarga zawierała braki formalne w postaci braku podpisu. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 21 czerwca 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał w dniu 28 czerwca 2025 r., jednakże, jako że była to sobota, zgodnie z dyspozycją art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu przyjąć należało dzień 30 czerwca 2025 r. – poniedziałek. Przedstawiciel ustawowy skarżącego przy wniesionym za pośrednictwem ePuap piśmie z dnia 26 czerwca 2025 r. nadesłał jako załącznik skan skargi, na której widnieje cyfrowe odwzorowanie odręcznego podpisu. W tym miejscu wskazać trzeba, że zgodnie z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a w/w zasady podpisywania pism dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W rozpatrywanej sprawie załączony do pisma z dnia 26 czerwca 2025 r. załącznik w postaci skanu skargi nie został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Za taki nie można uznać cyfrowego odwzorowania odręcznego podpisu. W tej sytuacji należało dojść do wniosku, że brak formalny skargi w postaci podpisania skargi, nie został uzupełniony. Mając na uwadze powyższe Sąd był w rozpatrywanej sprawie obowiązany do odrzucenia skargi, jako wniesionej z brakami formalnymi, które nie zostały uzupełnione, i nie mógł uwzględnić w tym zakresie cofnięcia skargi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.