II SAB/Gl 9/07

Dnia 14 maja 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie samowolnej budowy przyłącza wodno - kanalizacyjnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] roku – nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie samowolnej budowy przyłącza wodno-kanalizacyjnego na działkach o numerach ewid. [...],[...],[...],[...],[...] do budynku mieszkalnego H. i J. A. na działkach o numerach ewid. [...],[...] przy ulicy [...] w K.. Od decyzji tej odwołanie wniósł C. W.. Decyzją z dnia [...] roku – nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po rozpatrzeniu złożonego odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w całości i sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] roku – nr [...] ponowie umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. Od decyzji tej ponownie odwołał się C. W.. Decyzją wydaną w dniu [...] roku – nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po rozpatrzeniu wniesionego odwołania sprawę uchylił i przekazał organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzja ta została doręczona Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...] roku (data wpływu do organu). W dniu [...] roku C. W. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego K.. Powyższa skarga została przesłana do organu I instancji zgodnie z właściwością w dniu [...] roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 marca 2007 roku skarżący C. W. został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to– pomimo prawidłowego i skutecznego doręczenia – pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (w sposób szczególny przepis traktuje jedynie prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już obecnie, wskutek ich wykorzystania, żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie ostatnią wydaną decyzją jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, mocą której doszło do uchylenia zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Terminy załatwiania sprawy w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy art. 35 i 36 kodeksu postępowania administracyjnego. Na uwagę zasługuje w tym miejscu przede wszystkim przepis art. 37 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub 36 k.p.a. służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, który uznając zażalenie za uzasadnione, wyznaczy dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzi wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia prawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów w załatwianiu spraw w przyszłości. Tym samym, nie przesądzając, czy w niniejszej sprawie doszło w ogóle do uchybienia terminowi załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, strona, która taki zarzut zgłasza, winna przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyć zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia – zgodnie z przywołanym przepisem art. 37 § 1 k.p.a. A zatem, wobec redakcji przywołanego na samym początku przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. postępowanie zainicjowane przez skarżącego przed tutejszym Sądem uznać należało za przedwczesne. W sprawie nie zaistniała bowiem taka sytuacja, o której można by powiedzieć, iż po stronie skarżącego doszło do wyczerpania przewidzianych przez ustawę środków zaskarżenia. Z powyższych względów Sąd uznał, iż skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.