II SAB/Gl 9/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie nierozpoznania odwołania od pisma w sprawie naliczania kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia (...) r. Sąd Rejonowy w J. w sprawie o sygn. (...) orzekł wobec P.L. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres (...) i zobowiązał go do zwrotu prawa jazdy, z zastrzeżeniem, że do chwili wykonania tego obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie. Wyrok stał się prawomocny z dniem (...)r. Wezwany do zwrotu prawa jazdy skarżący (...) r. oświadczył pod rygorem odpowiedzialności karnej, że prawo jazdy zgubił (...) r. Zawiadomieniem z dnia (...) r. Prezydent Miasta J., powołując się na orzeczenie wyroku karnego, podał, że po odbyciu kary, której początek liczy się od dnia (...) r., skarżący może ubiegać się o przywrócenie uprawnień. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia (...) r. oświadczył, że nie zgadza się z takim określeniem daty naliczania kary i zawnioskował o obliczanie okresu (...) od dnia (...) r., tj. od dnia zagubienia dokumentu. Pismem z (...) r. Prezydent Miasta poinformował, że naliczanie wykonano zgodnie z wyrokiem Sądu a oświadczenie złożone (...) r. wyczerpuje zastrzeżenie z pkt (...) wyroku i zezwala na wykonanie jego pkt (...). W reakcji na to stanowisko organu, skarżący wystosował bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. pismo z (...) r., w którym nie zgodził się na obliczanie okresu orzeczonego zakazu od dnia (...) r. Podniósł, że termin ten winien być liczony od (...) r., tj. od dnia zagubienia prawa jazdy. Pismem z dnia (...) r. Prezydent J. poinformował skarżącego, ze na zawiadomienie o wykonaniu środka karnego nie przysługuje administracyjnoprawny środek zaskarżenia. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu pisma skarżącego, postanowieniem z dnia (...) r., nr (...), na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., postanowiło przekazać jego podanie Prezydentowi Miasta do rozpoznania. W uzasadnieniu podano, że przedmiotem podania jest kwestia obliczania okresu orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, co należy do kompetencji organu I instancji a pismo strony nie daje podstaw do przyjęcia, że może ono być uznane za odwołanie od decyzji. Strona nie zwróciła się do Kolegium, mimo pouczenia, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił natomiast Kolegium bezczynność polegającą na tym, że nie rozpoznało jego pisma z dnia (...) r. jako odwołania. Wedle przekonania skarżącego, pismo Prezydent Miasta z (...) r. stanowi bowiem decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie wskazując, że w sprawie nie została wydana decyzja, nie było zatem podstaw do traktowania podania strony jako odwołania. Kolegium nie można zatem postawić zarzutu bezczynności a strona nie skorzystała z możliwości zakwestionowania prawidłowości wydanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi na bezczynność organu może dotyczyć przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Przepisy te przewidują, że kontrola administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne, - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, - inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeżeli zatem w sprawie nie zachodzi sytuacja określona w pkt 1-4 art. 3 § 2 ustawy, skarga na bezczynność organu w tym zakresie nie jest dopuszczalna. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta działał w ramach procedury związanej z wykonywaniem przez organ administracji kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonej przez sąd. Wykonanie prawomocnego orzeczenia polega na powiadomieniu skazanego oraz sądu o przystąpieniu przez organ administracji do wykonania kary dodatkowej lub na wezwaniu skazanego do wydania organowi prawa jazdy na czas wykonania orzeczonej kary dodatkowej. W przedmiocie tym organ administracji nie wydaje żadnego aktu administracyjnego, w szczególności decyzji. Jego czynności nie mają również charakteru czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wobec powyższego Sąd przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność w sprawie związanej z wykonaniem przez organ administracji orzeczenia sądu karnego poprzez wezwanie do zwrotu dokumentu prawa jazdy nie jest dopuszczalne a skarga tak podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trzeba również wskazać, że niedopuszczalność wniesienia skargi do sądu zachodzi w przypadku, jeżeli wniesioną skargę zakwalifikować jako skargę na postanowienie Kolegium wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Na postanowienie takie służy zażalenie, możliwe jest zatem co do zasady wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy m. in. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżący trybu tego nie wyczerpał, zatem również wniesienie skargi na postanowienie Kolegium należy uznać za niedopuszczalne a skargę za podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 1 pkt 6 ustawy.