II SAB/Gl 9/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.N. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie niezałatwienia sprawy dotyczącej przekwalifikowania lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy na lokal socjalny postanawia: przyznać adwokatowi A.M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym podatek VAT w kwocie 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił dla skarżącej D.N. fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu, celem dalszego poprowadzenia sprawy. Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu adwokat A.M. pismem z dnia [...] r. przekazał Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 maja 2009 r. odrzucającego skargę D.N.. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, dołączył także oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 2 przewiduje, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5. Ponieważ stawki minimalne wymienione w rozdziale 5 przewidują stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - ta znalazła w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Wynosi ona według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia [...] % stawki minimalnej wynoszącej [...] zł, jednak nie mniej niż [...] zł. Ponadto jak stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym działając na podstawie wyżej wskazanych przepisów art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia przyznano pełnomocnikowi A.M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie [...] zł powiększone o podatek VAT wg stawki 22 % tj. o kwotę [...] zł.