II SAB/Gl 9/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku w sprawie utrzymania porządku i czystości w gminie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] r. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wójta Gminy P. Skarżący powołując się na art. 244 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) podniósł sprawę nierozpatrzenia jego wniosków dotyczących podania dokładnych informacji o posesjach niewyposażonych w pojemniki na śmieci, podjęcia działań w kierunku wyegzekwowania wyposażenia w pojemniki na śmieci wszystkich posesji w Gminie P., a także o zamocowanie na stałe koszy ulicznych przy drogach gminnych. Zarządzeniem z dnia [...]r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono skargi K. K. Skargę niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku w sprawie utrzymania porządku i czystości w gminie i zarejestrowano pod sygnaturą II SAB/ Gl 9/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Oznacza to, iż bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, a ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz nie podejmuje innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten wymienia akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż o bezczynności organu możemy mówić, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, zaś taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że podejmowany jest w sprawie indywidualnej i skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązku tego podmiotu, samo natomiast uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy są zaś określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie domaga się wydania konkretnego aktu, czy też odnoszącej się do niego czynności, ale w istocie jego skarga na bezczynność organu dotyczy niezałatwienia wniosków, o których mowa w art. 241 k.p.a. (Dział VIII k.p.a.). Wnioskodawcy niezawodowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi, o której mowa w art. 246 § 1 k.p.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania wniosków (ani też skarg) w rozumieniu Działu VIII k.p.a., w szczególności wniosków dotyczących sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały bowiem wymienione w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., a co za tym idzie, Sąd nie może także rozpoznawać skargi na bezczynność organów administracji w tym zakresie. Skarga na bezczynność Wójta Gminy P. jest sprawą z zakresu Działu VIII k.p.a. i nie podlega rozpoznawaniu przez sądy administracyjne. Skoro skarga K. K. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., to tym samym należało ją uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.