II SAB/Gl 9/18
WyrokWSA w Gliwicach2018-09-21
Skład orzekający: Grzegorz Dobrowolski, Łucja Franiczek, Artur Żurawik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien stwierdzić bezczynność organu administracji publicznej, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi na bezczynność, ale z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na znacznym przekroczeniu terminu załatwienia sprawy, należy kwalifikować jako rażące naruszenie prawa, nawet jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi. W takim przypadku sąd uwzględnia skargę, stwierdza bezczynność organu z rażącym naruszeniem prawa i umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli decyzja została już wydana.Stan faktyczny
Skarżący P. S. złożył skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewoda Śląski prowadził postępowanie przez okres znacznie dłuższy niż przewidziane terminy, nie podejmując przez wiele miesięcy żadnych czynności. Dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, organ wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności. Skarżący zarzucił organowi rażące naruszenie prawa poprzez przewlekłość postępowania.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono bezczynność Wojewody Śląskiego, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu. 3. Zasądzono od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2018 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na dobudowę 1. stwierdza bezczynność Wojewody Śląskiego, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; 3. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 21 września 2016 r. skarżący P. S. wystąpił do Wojewody Śląskiego o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. nr [...] z dnia [...] r.
Pismem z dnia [...] r. organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w L. o akta sprawy. Żądane akta wpłynęły w dniu 1 grudnia 2016 r.
Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. organ zwrócił się do Starosty [...] o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym dotyczących działek ewid. nr 1, 2, 3, 4, 5, które znajdują się w obszarze odziaływania przedmiotowej inwestycji. Żądana informacja wpłynęła w dniu [...]r.
W tym stanie rzeczy pismem z dnia [...] r. organ wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji.
W toku postępowania:
- pismem z dnia 2 marca 2017 r. strona postępowania B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,
- pismem z dnia 14 marca 2017 r. B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,
- pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżący złożył oświadczenie w przedmiotowej sprawie,
- pismem z dnia 8 maja 2017 r. B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,
Zawiadomieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. organ poinformował strony, iż przedmiotowa sprawa, ze względu na jej skomplikowany charakter, zostanie rozpatrzona w terminie do dnia 30 września 2017 r.
Pismem z dnia 19 listopada P. S. wniósł zażalenie na bezczynność organu oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które ponowił pismem z dnia [...] r.
Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Kierownika Urzędu Rejonowego w L. nr [...] z dnia [...] r.
Decyzja Wojewody została wysłana skarżącemu w dniu 5 marca 2018 r.
Skargę na bezczynność organu wniósł P. S.. Skarga wpłynęła do organu w dniu 13 lutego 2018 r.
Skarżący zarzucił, że dopiero w dniu [...] r., a więc po upływie pół roku, został powiadomiony o wszczęciu postępowania. Nie został też dotrzymany termin załatwienia sprawy wyznaczony do dnia [...] r.
Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania organ przyznał, że było ono prowadzone przewlekle, lecz wydał decyzję w dniu [...] r. Jednocześnie organ wyjaśnił, że akta sprawy przekazano na żądanie Prokuratury Okręgowej w K. w dniu 6 marca 2018 r., a następnie organowi odwoławczemu w związku z odwołaniem skarżącego od decyzji odmownej.
Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Z mocy art. 37 § 1 pkt 1 kpa, przypadek bezczynności organu dotyczy sytuacji, gdy sprawy nie załatwiono w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa. Przewlekłość jest zaś spowodowana faktem prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne dla załatwienia sprawy (pkt 2 tego przepisu).
W niniejszej sprawie jest poza sporem, że sprawa nie została załatwiona w terminie z art. 35 kpa, ani też w kolejnym terminie, wyznaczonym przez organ w trybie art. 36 § 1 kpa.
Nawet przy przyjęciu, że sprawa miała charakter szczególnie skomplikowany, jej załatwienie winno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Wszczęcie postępowania nastąpiło zaś w dniu wpływu wniosku skarżącego do organu, co nastąpiło w dniu 3 października 2016 r. Taki stan rzeczy wynika z treści art. 61 § 3 kpa. Do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się jedynie okresu oczekiwania przez organ na nadesłanie akt przez organ I instancji, który wydał decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. Żądane kopie akt wpłynęły zaś w dniu 1 grudnia 2016 r. Tymczasem dalsze czynności organu podejmowane były dopiero w dniu 31 stycznia 2017 r. i miały na celu ustalenie kręgu stron.
Następnie do organu wpłynęła liczna korespondencja stron, lecz dopiero pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 września. Jednak wydanie decyzji kończącej postępowanie, nastąpiło po wpływie do organu skargi na bezczynność w dniu 13 lutego 2018 r.
Stąd też organ administracji znacznie przekroczył termin załatwienia sprawy bowiem nawet od wyznaczonego w trybie art. 36 § 1 kpa terminu upłynęło ponad 6 miesięcy, kiedy to organ nie podejmował żadnych czynności. Fakt wydania decyzji w dniu [...] r. nie czyni zatem bezprzedmiotowym postępowania sądowego w całości. Z mocy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), sąd uwzględniając skargę zobowiązany jest bowiem także do stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie z uwagi na znaczne przekroczenie terminu załatwienia sprawy, bezczynność organu należy kwalifikować jako rażące naruszenie prawa.
Wobec wydania decyzji, bezprzedmiotowe było wydanie rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do załatwienia sprawy. Stąd też w tym zakresie postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy.
Nadto, wobec wydania decyzji po wniesieniu skargi, sąd administracyjny nie dopatrzył się konieczności dyscyplinowania organu poprzez nałożenie grzywny, ani też przyznania skarżącemu sumy pieniężnej w trybie art. 149 § 2 cyt. ustawy.
Wobec uwzględnienia skargi należało nadto zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł (art. 202, art. 205 § 1, art. 209 i art. 210 § 2 cyt. ustawy).
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 tej ustawy.
mr
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło