II SAB/Gl 9/26
PostanowienieWSA w Gliwicach2026-04-29
Skład orzekający: Stanisław Nitecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł wcześniej ponaglenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie poprzedził jej wniesieniem ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wniesienie ponaglenia jest warunkiem formalnym, którego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca A. G. wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wypłaty świadczenia aktywnie w żłobku. Pełnomocnik skarżącej wskazał na ustne ponaglenie pracownika ZUS. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków prawnych przez skarżącego, w szczególności niewniesienia ponaglenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wypłaty świadczenia aktywnie w żłobku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 4 września 2025 r. A. G. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ)
w przedmiocie wypłaty świadczenia aktywnie w żłobku.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że A.G. dnia 2 września 2025 r. rozmawiała z pracownikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z. na temat wydłużonego ponad miarę rozstrzygnięcia w sprawie wypłaty świadczenia, występując tym samym z ustnym ponagleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., dalej: k.p.a.) stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18).
Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny. Wobec tego skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu.
Organ w odpowiedzi na skargę z dnia 7 stycznia 2026 r. podkreślił, że skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków prawnych przysługujących w postępowaniu administracyjnym przez niewniesienie ponaglenia, niezależnie od oceny jej zasadności.
Należy wskazać, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jeśli nie ma takiego organu – do organu rozpatrującego sprawę (art. 37 § 3 k.p.a.). Ponaglenie powinno czynić zadość wymaganiom określonym w art. 63 k.p.a., tj. zawierać oznaczenie podmiotu wnoszącego ponaglenie i jego adres, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości oraz podpis wnoszącego ponaglenie. Ponadto ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie.
W ocenie Sądu nie mogło zostać uznane za ponaglenie ustne poinformowanie organu o zastrzeżeniach dotyczących prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego.
W konsekwencji stwierdzić należało, że w sprawie nie został spełniony wskazany wyżej warunek poprzedzenia skargi ponagleniem, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są
w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło