II SAB/Gl 94/14
WyrokWSA w Gliwicach2015-02-12
Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Łucja Franiczek, Maria Taniewska-Banacka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawił bez rozpoznania wnioski skarżącej o stwierdzenie nieważności postępowania z powodu braku sprecyzowania przez nią wnioskowanych decyzji lub postanowień, co skutkuje brakiem bezczynności organu?Ratio decidendi
Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, jeśli skarżący nie sprecyzował swoich wniosków o stwierdzenie nieważności postępowania pomimo wezwania organu do uzupełnienia braków formalnych na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. W takiej sytuacji organ prawidłowo pozostawia wnioski bez rozpoznania, a skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania dotyczącego bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie terminów załatwienia sprawy. Organ administracji wskazał, że skarżąca nie sprecyzowała wnioskowanych decyzji lub postanowień, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, w związku z czym wnioski zostały pozostawione bez rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M.C-B. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.
Pismem z dnia 12 września 2014 r. M. C.-B. wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. cyt. "z ignorancją zagrożeń zdrowia i życia na obiekcie [...] w D. (ciąg wsteczny, dopuszczenie do eksploatacji kotłów gazowych w pomieszczeniach nie spełniających wymogów kubatury i wentylacji)" poprzez "rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu [...]".
W uzasadnieniu strona wskazała, iż dniu 31 lipca 2014 r. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności cyt. "postępowania w sprawie [...]" w przedmiocie "usunięcia realnych zagrożeń zdrowia i życia na obiekcie [...] w D. wywołanych hermetyzacją obiektu". Wskazała nadto, że dnia 10 września 2014 r. złożyła mailem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do daty wniesienia skargi jej wniosek o stwierdzenie nieważności nie został rozpoznany. Tym samym organ naruszył art. 35 § 3 k.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 k.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 k.p.a..
W konsekwencji skarżąca wniosła o:
zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do wykonania "odpowiedniej czynności administracyjnej" w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;
zasądzenie grzywny za ignorowanie zagrożeń zdrowia i życia na ul. [...] od 13 września 2011 r.;
zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie;
zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w rzeczywistości postępowanie, na którego sygnaturę organu powiatowego powołuje się skarżąca, zostało zakończone postanowieniem nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r. Postępowanie drugoinstancyjne z kolei zostało zakończone postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] zmieniającym rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne jedynie w zakresie terminu wykonania obowiązku a w pozostałej części utrzymującym w mocy postanowienie nakładające na M. C.-B. obowiązek przedłożenia oceny technicznej samowolnie wybudowanej instalacji centralnego ogrzewania lokalu nr [...] wykonanej z naruszeniem elementów wspólnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w D.
Zdaniem [...]WINB zarzut bezczynności w zakresie nierozpoznania wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności przedmiotowego postępowania jest całkowicie niezasadny. Wobec otrzymania szeregu wniosków dotyczących stwierdzenia nieważności rozmaitych postępowań, w tym wniosku dotyczącego postępowania [...],[...]WINB pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. wezwał skarżącą do wskazania:
- decyzji (bądź postanowień) objętych wnioskiem - poprzez wskazanie daty ich wydania oraz numerów porządkowych, jeżeli zostały nadane oraz:
- organu, który wydał ww. decyzje (bądź postanowienia).
W dniu 5 września 2014 r. ww. wezwanie odebrał dorosły domownik, M. B. Pomimo obfitej korespondencji z organem skarżąca nie sprecyzowała ww. treści żądania, w związku z czym pismem z dnia 25 września 2014 r. organ powiadomił skarżącą, iż pozostawił bez rozpoznania złożone przez nią pisma z dnia:
24 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...];
29 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...];
29 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...];
30 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...];
31 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...];
31 lipca 2014 r. zatytułowane "wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym": [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność organu polega zaś na niezałatwieniu sprawy w terminie i niepodejmowaniu w celu jej załatwienia stosownych czynności.
Dokonując takiej oceny Sąd stwierdził, że wniesiona skarga nie mogła zostać uwzględniona,
Wskazać w tym miejscu należy, że w dniach od 24 do 31 lipca 2014 r. skarżąca złożyła szereg wniosków o wznowienie postępowania bądź stwierdzenie "nieważności postępowania", w tym pismem z dnia 31 lipca 2014 r. zwróciła się o stwierdzenie nieważności postępowania przed organem powiatowym [...]. We wniosku, o którym mowa, strona posłużyła się jedynie numerem sprawy, pod którym to numerem organ I instancji prowadził zakończone już wówczas postępowanie, nie wskazała zaś decyzji bądź postanowienia, których stwierdzenia nieważności się domaga.
W konsekwencji [...]WINB pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał skarżącą do wskazania:
decyzji (bądź postanowień) objętych ww. wnioskami (w tym wnioskiem, o którym mowa powyżej) - poprzez wskazanie daty ich wydania oraz numerów porządkowych, jeżeli zostały nadane oraz:
organu, który wydał ww. decyzje (bądź postanowienia).
Pismo zawierało pouczenie, iż nieusunięcie braków w terminie będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
W dniu 5 września 2014 r. ww. wezwanie odebrał dorosły domownik, M. B. Pomimo licznej korespondencji z organem skarżąca nie udzieliła jednak odpowiedzi na postawione jej pytania i nie sprecyzowała nieważności jakiego rozstrzygnięcia się domaga, w związku z czym pismem z dnia 25 września 2014 r. [...]WINB powiadomił stronę o pozostawieniu jej wniosków bez rozpoznania.
W konsekwencji w postępowaniu organu nie można dopatrzeć się bezczynności. Wskutek braku działań strony pomimo stosownego pouczenia, prawidłowo bowiem organ, działając zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., powiadomił stronę o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. W efekcie niedopuszczalnym byłoby wydanie przez Sąd żądanego przez skarżącą wyroku, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązującego organ do wydania aktu rozstrzygającego wniosek, skoro skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na skierowane do niej przez organ wezwanie i nie wskazała jakiego aktu w istocie wniosek jej dotyczy.
W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło