II SAB/Ka 127/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA del. Wiesław Morys (spr.) Sędziowie NSA del. Szczepan Prax Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie uprawnień kombatanckich zobowiązuje Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydania w terminie dwóch miesięcy aktu rozstrzygającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...]r., nr [...]. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. M. niezadowolony z przewlekłego działania Kierownika Urzędu Do Spaw Kombatantów i Osób Represjonowanych, domagał się zobowiązania tegoż organu do załatwienia jego sprawy w przedmiocie przyznania mu uprawnień kombatanckich. Powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2003r., sygn. akt II SA/Ka 1224/01, mocą którego uchylono zaskarżoną przez niego decyzję z dnia [...]r. wydaną przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]r. odmawiającą przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy i uzupełnienia przez organ materiału sprawy o dalsze dowody istotne do rozstrzygnięcia w tym z przesłuchania skarżącego, a następnie ocenienie całokształtu materiału pod kątem wiarygodności, uwzględniając dyrektywę zawartą w art. 80 k.p.a. Powyższe miało na celu dokonanie trafnych ustaleń faktycznych, które potem miały zostać przez organ rozważone w świetle przesłanek uregulowanych w art. 1 ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 650 ze zm.). Na ich podstawie organ został zobowiązany do wydania właściwej treści rozstrzygnięcia, kierując się naprowadzonymi powyżej wywodami. Jednocześnie Sąd zobowiązał organ do ustrzeżenia się od przewlekłości postępowania, która dotychczas nosiła znamiona przewlekłości rażącej. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, twierdząc, iż realizując zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 maja 2003r. wystosował do strony wezwanie na rozmowę wyjaśniającą. Następnie z uwagi na stan zdrowia skarżącego i związane z tym problemy z poruszaniem się, pismem z dnia [...]r. zwrócił się do Urzędu Miasta w K. z prośbą o przesłuchanie Pana T. M. na okoliczność działalności konspiracyjnej w AK. W konsekwencji czego Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uważał, iż niepodobna zarzucić mu bezczynności w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie godzi się wyjaśnić, iż- stosownie do brzmienia art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12741 z późn. zm.)- z dniem 1 stycznia 2004r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), a sądownictwo administracyjne stało się dwuinstancyjne. Po myśli art. 97 § 1 tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tym dniem i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Analizując działanie organu w niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż zasadnie zarzuca skarga jego bezczynność. Skutki wydania opisanego wyżej orzeczenia NSA w niniejszej sprawie są takie, iż nastąpił powrót postępowania administracyjnego do sytuacji sprzed wydania uchylonej decyzji, a organ został zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) z uwzględnieniem stanowiska prawnego wyrażonego przez Sąd w uzasadnieniu wyroku. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po zwróceniu mu akt (dnia [...]r.) pozostawał i nadal pozostaje w bezczynności. Jakkolwiek podjął działania zmierzające do merytorycznego rozpoznania sprawy to jednak nie załatwił jej w terminach ustawowych. Termin załatwienia sprawy określa zasadniczo przepis art. 35 k.p.a. Stanowi on w § 1, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z treścią jego § 2 niezwłocznie powinny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania przez stronę lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zaś wedle jego § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej- nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w postępowaniu odwoławczym- w ciągu miesiąca od otrzymania odwołania. Skargą na bezczynność objęto Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, przeto tylko jego działania lub zaniechania mogą być przedmiotem niniejszych rozważań. Stąd zagadnienie bezczynności może być rozważane wyłącznie w aspekcie niezałatwienia sprawy przez ten organ od daty doręczenia mu akt wraz z wyrokiem. Niezałatwienie sprawy w przepisanym terminie jest zawinionym uchybieniem tego organu. Co prawda skierował on do skarżącego wezwanie do przesłania dodatkowych, niezbędnych dokumentów oraz osobistego stawiennictwa w jego siedzibie celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a następnie dnia [...]r., na skutek wniosku skarżącego w przedmiocie przeprowadzenia rozmowy wyjaśniającej bliżej jego miejsca zamieszkania, zwrócił się do Urzędu Miasta w Katowicach z prośbą o przesłuchanie w charakterze strony skarżącego, wszak działania te nie doprowadziły do zakończenia sprawy. Należy przy tym podkreślić, że- wbrew przepisowi art. 36 § 1 k.p.a.- organ nie załatwiając sprawy w terminie, nie podał przyczyny swej zwłoki oraz nie wskazał nowego terminu zakończenia sprawy. W tej sytuacji, brak rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przy nieusprawiedliwionym przekroczeniu ustawowych terminów, czyni zasadną skargę na bezczynność Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w tej materii. Trzeba przy tym stwierdzić, że skarga na bezczynność nie dopuszcza kontroli i wskazań merytorycznych co do treści mającego zapaść rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym. Uwzględnienie skargi polega tylko na zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy nie przesądzając o jej wyniku. Wywiązanie się organu z obowiązku załatwienia sprawy polegać będzie na wydaniu rozstrzygnięcia zgodnego z ustaleniami i rozważaniami poczynionymi w kierunkach naprowadzonych w motywach wyroku z dnia 11 marca 2003r., w terminie określonym w sentencji niniejszego orzeczenia. Z przytoczonych powodów, skoro skarga okazała się trafna, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.