II SAB/Ka 135/03

Dnia 16 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2004 roku, sprawy ze skargi T. H. (H.) na niewykonanie przez Burmistrza Miasta S. orzeczenia Sądu – wyroku z dnia 9 stycznia 1995 roku, sygn. I S.A./Ka 165/94 w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości postanawia odrzucić skargę W niniejszej sprawie skarżący wezwaniem z dnia [...] zobowiązany został przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w terminie siedmiu dni poprzez jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta S., a jeśli tak – jakiej konkretnej decyzji nie wydaje ten organ i czy przed wniesieniem skargi złożył w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia, czy też przedmiotem skargi jest niewykonanie przez Burmistrza Miasta S. wyroku NSA z dnia 9 stycznia 1995 roku, sygn. akt I S.A./Ka 165/94 i ukaranie organu grzywną i w takim wypadku do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa pod rygorem odrzucenia skargi, o czym skarżący został pouczony. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu [...], a zatem termin do jego wykonania upływał z dniem [...]. Skarżący pismem z dnia [...], a więc przed upływem wyznaczonego terminu, wskazał, że przedmiotem skargi jest niewykonanie m.in. przez Burmistrza Miasta S. wyroku NSA z dnia 9 stycznia 1995 roku, sygn. akt I S.A./Ka 165/94, jednakże nie sprecyzował, czy wnosi o ukaranie organu grzywną, ani też nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do wykonania wyroku. Co prawda w powołanym piśmie stwierdził również, że jego wcześniejsze wystąpienie do sądu powszechnego, jak również skarga do Wojewody [...] z dnia [...] spełniają wymóg wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jednakże w ocenie Sądu stanowisko takie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 34 ust. 3 obowiązującej w dniu wniesienia skargi ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jeżeli ustawa nie przewidywała środków odwoławczych w sprawie będącej przedmiotem skargi, należało przed wniesieniem jej do Sądu zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Powołane natomiast przez skarżącego wystąpienia nie były skierowane do właściwych organów, zaś skarga z dnia [...] do Wojewody [...] ma charakter skargi w rozumieniu art. 227 kpa i jako taka została przez ten organ załatwiona. Sygn.akt II S.AB./Ka 135/03 Również dołączone w dniu [...] (data nadania przesyłki) przez skarżącego odpisy korespondencji pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta S. nie mogą być przez Sąd uwzględnione jako uzupełnienie braków skargi, albowiem złożone zostały po terminie do jej uzupełnienia. Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę, iż wyrokiem, którego wykonania domaga się skarżący, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną wówczas decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Z kolei z pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] nr [...]wynika, że w związku z uchyleniem decyzji, organ II instancji ponownie rozpatrzył odwołanie skarżącego uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpoznania Wojewoda [...] wydał w dniu [...]decyzję o zwrocie części wnioskowanej nieruchomości. Odnośnie pozostałej części Starosta [...] wydał w dniu [...] decyzję odmawiającą zwrotu tej części nieruchomości. Skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2002 roku, sygn. II S.A./Ka 1179/00. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wyrok, którego wykonania domaga się skarżący nie posiada w chwili obecnej przymiotu "wykonalności", zaś skutki jakie miał wywołać w obrocie prawnym zostały spełnione poprzez ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego w tej sprawie, a zatem skarga nawet gdyby nie podlegała odrzuceniu, to i tak postępowanie wszczęte na skutek jej wniesienia stałoby się bezprzedmiotowe, co z kolei skutkowałoby jego umorzeniem na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O odrzuceniu skargi Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.