II SAB/Ka 139/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K., I.C. na bezczynność Związku A w K. w przedmiocie : niewydania decyzji w sprawie koordynacji rozkładu jazdy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zwanej dalej p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, co oznacza, że wniosek strony skarżącej z dnia [...]r. dotyczący cofnięcia skargi należy rozpoznać w oparciu o art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.s.a.). W myśl przywołanego powyżej przepisu skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści pisma procesowego skarżących z dnia [...]r. wynika, że wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi na bezczynność wskazanego podmiotu związany był z otrzymaniem przez stronę zainteresowaną w dniu [...]r. m. in. decyzji których skarga ta dotyczyła. Nie można więc uznać w ocenie Sądu, że w tych okolicznościach cofnięcie skargi było niedopuszczalne z przyczyn wymienionych w art. 60 zd. 3 p.s.a. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 p.w.u.p. SW