II SAB/Ka 145/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie niepodjęcia czynności w zakresie zamówień publicznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta G. polegającej na braku udzielenia odpowiedzi stronie skarżącej na jej pismo, w którym zarzuciła nie respektowanie wyroku Zespołu Arbitrów przy Urzędzie Zamówień Publicznych przez Dyrekcję Zespołu Szpitali nr [...] w G. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) Sąd Administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Dotyczy to więc takich spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo które odnoszą się do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy więc do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Sąd Administracyjny może zaopatrywać skargę na bezczynność organów tylko wtedy, gdy skarga ta dotyczy spraw o charakterze administracyjnym tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej podlegających rozpoznaniu w postępowaniu sądowym na podstawie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p.s.a.) lub innych spraw, do których procedura ta ma zastosowanie z mocy ustaw szczególnych. Uwzględniając okoliczności przedstawione w skardze należy stwierdzić, że postępowanie przetargowe uregulowane zostało w ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych ( Dz. U. z 2002 r. nr 72, poz. 664 ). Zgodnie z art. 87 tej ustawy, do postępowania odwoławczego stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego o sądzie polubownym, natomiast w myśl jej art. 92c do postępowania toczącego się na skutek wniesienia skargi na wyrok Zespołu Arbitrów, przepisy tegoż kodeksu o apelacji, z kolei, według art. 6a cyt. ustawy, do czynności podejmowanych w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przez zamawiających, dostawców lub wykonawców stosuje się co do zasady przepisy Kodeksu Cywilnego. Powyższa regulacja wskazuje zatem, że czynności związane z postępowaniem protestacyjnym, odwoławczym i skargowym włącznie, nie mają charakteru administracyjnoprocesowego i postępowanie to nie jest postępowaniem administracyjnym, a w jego trakcie zamawiający nie wydaje aktów administracyjnych. Charakteru aktu administracyjnego nie ma także wyrok Zespołu Arbitrów, skoro uzyskuje on moc prawną na równi z wyrokiem sądu państwowego dopiero po stwierdzeniu jego wykonalności przez sąd państwowy ( art. 711 § 2 i 3 kpc w zw. z art. ustawy o zamówieniach publicznych – por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r. sygn. akt III Czp 68/02, opubl. OSNC 2003/7-8/103). Wyrok taki jest tytułem egzekucyjnym, co wynika z art. 77 § 1 pkt 2 kpc, a zatem do wykonania obowiązków nim nałożonych stosuje się tryb egzekucji sądowej, a nie egzekucji administracyjnej. Powyższe prowadzi do wniosku, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawa administracyjną w rozumieniu art. 1 p.s.a., w konsekwencji czego nie jest dopuszczalna w tej sprawie skarga do sądu administracyjnego. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.). su.