II SO/Gl 1/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L. i E. L. o wymierzenie Wójtowi Gminy M. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie. Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. J. L. i E. L. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wójta Gminy M., z wnioskiem o wymierzenie temuż organowi grzywny za nieprzekazanie tut. Sądowi ich skargi (tj. pisma z dnia 16 listopada 2015 r.) na postanowienie z dnia [...] r., nr [...] wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę. Powołanym postanowieniem Wójt Gminy M. w pkt 1 - wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia przebiegu granic nieruchomości, zaś w pkt 2 - wyznaczył uprawnionego geodetę do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic. W ocenie wnioskodawców Wójt powinien w terminie 7 dni przekazać skargę do Sądu, jednocześnie zawiadamiając ich o tym. Wnioskodawcy nie zgodzili się również z wszczęciem postępowania rozgraniczeniowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniony został pismami z dnia [...] i [...] r. W odpowiedzi na wniosek organ oświadczył, że skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy przekazał Sądowi. W toku postępowania organ poinformował o śmierci E. L., nadsyłając odpis skrócony aktu zgonu. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2016 r. wezwał J. L. do wskazania następców prawnych zmarłej w dniu [...]r. E. L., poprzez podanie ich imion, nazwisk oraz adresów, w terminie 7 dni pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W świetle uchwały NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II FPS 1/08, dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Podkreślić w tym miejscu należy, że instytucja zawieszenia postępowania może być stosowana wyłącznie w stosunku do takich zarządzeń, których niewykonanie uniemożliwia dalsze poprowadzenie sprawy. Powołany przepis stanowi bowiem swego rodzaju sankcję procesową za niewypełnienie nałożonego przez Sąd obowiązku w sytuacji, gdy strona zobowiązana w terminie jej wyznaczonym nie uczyni zadość wezwaniu lub nie zareaguje w inny sposób, pozwalający na kontynuowanie sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, wskutek braku następców prawnych wnioskodawczyni, dalsze prowadzenie postępowania jest niemożliwe. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powołane wyżej wezwanie zostało doręczone J. L. w dniu 9 lutego 2016 r. Zatem wyznaczony termin upłynął w dniu 16 lutego 2016 r. (tj. we wtorek). Jednakże wnioskodawca do dnia dzisiejszego nie udzielił na nie odpowiedzi. Odpowiedzi takiej bowiem nie może stanowić pismo wnioskodawcy z dnia 12 lutego 2016 r. (skierowane do sprawy II KO/Gl 1/16, ale nawiązujące także do wezwania w zawisłej sprawie), albowiem nie wskazuje ono następcy prawnego. Wobec powyższego Sąd nie jest w stanie ustalić, czy istnieją następcy prawni zmarłej wnioskodawczyni. Przedmiotowe wezwanie miało bowiem na celu dalsze prowadzenia zainicjowanego postępowania sądowego. Brak określenia stron uniemożliwia kontynuowanie postępowania sądowoadministracyjnego, a w konsekwencji jego zakończenie. Obowiązek zawiadamiania stron o czynnościach procesowych nie tylko gwarantuje im czynny udział ale również stanowi rękojmię realizacji konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1997 r. sygn. akt III RN 93/97, OSNAP 1998 r., nr 15, poz. 445). Niezachowanie zaś powyższego nosi znamiona rażącego naruszenia prawa. Sąd zatem nie może nadać dalszego biegu powołanemu na wstępie wnioskowi. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 i art. 131 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zwrócić należy uwagę, że stosownie do art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzy postępowanie sądowe w zawisłej sprawie, jeśli nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu wniosek o podjęcie tegoż postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jednocześnie Sąd pragnie zauważyć, że skarga, której rozpoznawany wniosek dotyczy, wpłynęła do siedziby organu w dniu 16 listopada 2015 r., zaś do siedziby Sądu w dniu 14 grudnia 2015 r., przy czym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1178/15 została odrzucona jako niedopuszczalna.