II SO/Gl 10/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. R. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] r. R. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z powództwem o ustalenie wysokości należności dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jako podstawę swojego żądania wskazał art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. : Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwaną p.p.s.a., w zw. z art. 35 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej zwaną u.p.e.a. W przedmiotowym piśmie wnioskodawca zwrócił się o ustalenie wysokości roszczenia dochodzonego przez Starostę [...] w prowadzonym przez tenże organ postępowaniu egzekucyjnym w administracji na podstawie tytułu wykonawczego, a także o usunięcie naruszenia prawa poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności i odstąpienie organu od dochodzenia zapłaty należności stanowiącej opłatę za modernizację ewidencji gruntów i budynków zawartej w ramach umowy zawartej w trybie przetargu nieograniczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 p.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Powołany przepis odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem postępowania sądowego prowadzonego przez sądy administracyjne, a nie przez sądy powszechne. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane zostały do sprawowania wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Tak więc stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę (wniosek) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym sąd odrzuca skargę (wniosek) postanowieniem, zaś odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 35 a u.p.e.a. stanowi, że jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Sąd podziela przy tym prezentowany w orzecznictwie pogląd, że powołany przepis nawiązuje do treści art. 2 § 3 u.p.e.a., który stanowi, że poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza o wyłączeniu sporu co do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym, jeżeli z charakteru obowiązku wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy jest ten sąd. Jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że art. 35a u.p.e.a. dotyczy należności cywilnoprawnych, wyjątkowo realizowanych w trybie egzekucji administracyjnej. Wyłącznie w przypadku takich należności istnieje możliwość ich dochodzenia na drodze sądowej w postępowaniu przed sądem powszechnym i tylko wówczas zobowiązany może złożyć powództwo do takiego sądu. Zatem wyjątkowo w trybie egzekucji administracyjnej realizuje się zobowiązania prywatnoprawne lub innego rodzaju, w przypadku których art. 2 u.p.e.a. nie wyłącza dochodzenia roszczeń na drodze sądowej, tj. w postępowaniu przed sądem powszechnym. Nadto zwrócić należy uwagę, że pojęcie "należności" z art. 35a u.p.e.a. dotyczy obowiązków, które polegają na zapłacie określonej kwoty. Należnościami tymi są zatem wierzytelności - cywilnoprawne prawa majątkowe, polegające na uprawnieniu do żądania zapłaty określonej kwoty, jeśli zostały one poddane egzekucji administracyjnej. Z powyższego wynika, że art. 2 i 35a u.p.e.a. przewidują ochronę jednostki w przypadku poddania egzekucji administracyjnej należności cywilnoprawnej poprzez dopuszczenie w takich sytuacjach istnienia powództwa cywilnego, do którego rozpoznania jest właściwy sąd powszechny. Podkreślenia także wymaga, fakt że sporny tytuł wykonawczy dotyczy należności pieniężnej, która powstała w wyniku zawartej umowy w trybie przetargu nieograniczonego. W myśl art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (t.j.: Dz.U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759) do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Powyższe potwierdza cywilistyczny charakter instytucji zamówień publicznych, a w konsekwencji egzekwowanej należności. Jednocześnie zaznaczyć należy, że do rozstrzygania w sprawach roszczeń cywilnych właściwy jest wyłącznie sąd powszechny. Reasumując skoro rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego to wniosek R. R. należało odrzucić. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie dodać należy, co podniósł także organ w odpowiedzi na wniosek, iż wnioskodawca odnosi się do dwóch umów zawartych w ramach różnych przetargów nieograniczonych, a zatem do dwóch faktur i tytułów wykonawczych, a w konsekwencji dwóch postępowań egzekucyjnych, co jednakże ze względu na ich podobieństwo przedmiotowe, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.