II SO/Gl 10/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. E. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. W dniu 19 sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. E. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Następnie w dniu 17 września 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przekazał Sądowi, wniesioną za pośrednictwem tego organu, skargę R. E. na powyższą decyzję. Skarga ta, postanowieniem Sądu z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1505/13 została odrzucona. W świetle przywołanych okoliczności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 Ppsa i upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 61 § 6 Ppsa). Orzeczeniem kończącym postępowanie jest m.in. postanowienie o odrzuceniu skargi. Mając zatem na uwadze, że skarga R. E. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. została odrzucona, bezcelowym jest merytoryczne rozpoznawanie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. Z tych przyczyn, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa.