II SO/Gl 11/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody [...] w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta W. grzywny za nieprzekazaniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...]. w sprawie zawarcia porozumienia dotyczącego utrzymania dróg publicznych postanawia wymierzyć Burmistrzowi Miasta W. karę grzywny w wysokości 3 000 (trzy tysiące) złotych. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] r. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie porozumienia z dnia [...] r. dotyczącego powierzenia Miastu i Gminie W. zadań letniego i zimowego utrzymania dróg wojewódzkich zlokalizowanych na terenie gminy W.. W uzasadnieniu wskazał on, że skarga została doręczona do Urzędu Miasta w W w dniu [...] r., a z informacji uzyskanych przez Wojewodę wynika, że do dnia [...] r. skarga taka nie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny pełnomocnik organu wniosła o odstąpienia od ukarania Burmistrza Gminy W. podnosząc, że nie ponosi on winy w sprawie, będąc bowiem w złym stanie zdrowia nie mógł skutecznie nadzorować pracowników organu odpowiedzialnych merytorycznie za terminowe przekazanie skargi Wojewody [...]. Dalej pełnomocnik wskazała, że to ona jako radca prawny zatrudniona w Urzędzie Gminy ponosi winę za powyższe uchybienie, podkreśliła również, że na dzień złożenia odpowiedzi akta wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę zostały już przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Jako przyczynę swojego uchybienia podała natomiast, że pracuje w kilku jednostkach samorządowych, z czym związane są określone obowiązki. Dodała również, że była błędnie przekonana, że w przypadku tej gminy wywiązano się z nałożonego obowiązku przekazania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek Wojewody [...] zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] r. (M.P. z 2013 r., poz. 89) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3 521,67 zł (trzy tysiące pięćset dwadzieścia jeden złotych i sześćdziesiąt siedem groszy). Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest środkiem dyscyplinującym organ administracji, stosowanym celem przesłania przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Ukaranie grzywną organu administracji ma przeciwdziałać nie tylko przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego, ale również - co podkreśla się w orzecznictwie - zapobiegać naruszeniom prawa przez ten organ w przyszłości. Jednocześnie wskazać należy, że ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie okoliczności sprawy jak między innymi okres pozostawania organu w bezczynności czy w zwłoce oraz podjęte przez organ działania z związku z wpływem skargi. W rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem skarga Wojewody [...] z dnia [...] r., złożona w organie w dniu [...] r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] r. po interwencji organu nadzoru, co przyznaje w odpowiedzi na wniosek pełnomocnik Burmistrza Miasta W.. Opóźnienie w tym przypadku było zatem znaczne. W utrwalonym już orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu i to bez względu na jego przyczyny, a przedmiot zaskarżenia tam określony obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym nie można podzielić prezentowanej przez pełnomocnika Burmistrza Miasta W. argumentacji o wpływie stopnia zawinienia organu czy też zatrudnianych przez niego urzędników na sam fakt wymierzenia grzywny, również z tego względu, że zgodnie z art. 31 i art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminny (tekst jednolity: Dz. U z 2013 r., poz. 594 z późn. zm. – zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym) wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy, a zadania te wykonuje przy pomocy urzędu gminy, którego jest kierownikiem. Zatem do kompetencji tego organu należy właściwa organizacja pracy urzędu celem prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym miejscu podkreślić należy, że dodatkowo art. 31 ustawy o samorządzie gminny stanowi, że również reprezentowanie gminy na zewnątrz należy do zadań wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Z powyższego przepisu wynika, co zostało potwierdzone uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12, że w sprawach skarg na uchwały rady gminy zdolność procesową do reprezentowania gminy przed sądem administracyjnym co do zasady posiada wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako podmiot reprezentujący gminę. Obowiązkiem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jest więc nadanie wniesionej skardze na uchwałę rady gminy właściwego biegu, jak również udzielanie odpowiedzi na skargę w imieniu gminy i jej organów (w tym uchwałodawczego) stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. Okoliczność, że skarga na dzień orzekania o wymierzeniu grzywny została przekazana do sądu administracyjnego wraz odpowiedzą i aktami sprawy jest - obok innych przesłanek - brana pod uwagę przy miarkowaniu wysokości grzywny. Jednocześnie ustalając wysokość tej grzywny w niniejszej sprawie Sąd ocenił, że termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. został znacznie przekroczony, stąd wymierzenie grzywny w kwocie wskazanej w sentencji postanowienia realizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również jego funkcję prewencyjną, mobilizując organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie postanowienia.