II SO/Gl 11/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 25 lutego 2019 r. sprawy z wniosku Z. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy dotyczącej stanu technicznego obiektów budowlanych postanawia: oddalić wniosek W dniu 19 stycznia 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo wnioskodawcy Z. K. zatytułowane "skarga na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z.". W piśmie tym wnioskodawca opisał szereg nieprawidłowości organu w prowadzeniu postępowania oraz zarzucił brak przeprowadzenia przez organ dochodzenia w związku ze złożonymi do organu skargami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 stycznia 2018 r. skargę przekazano organowi celem nadania jej dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Doręczenie organowi nastąpiło w dniu 14 września 2018 r. Kolejnym pismem z dnia 14 września 2018 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 19 października 2018 r. wnioskodawca powołując się na bezczynność organu i brak poinformowania go o biegu sprawy, domagał się wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi do Sądu. Jednocześnie wniósł o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu jego skargi. Odpis wniosku doręczono organowi w dniu 21 listopada 2018 r. Odpowiadając na wniosek organ pismem z dnia 29 listopada 2018 r. wyjaśnił, że prowadził postępowanie w sprawie stanu technicznego zabudowań, których wnioskodawca był uprzednio współwłaścicielem, jednak wyrokiem sądu cywilnego dokonano zniesienia współwłasności, więc utracił on status strony. Do pisma dołączono odpisy wydanych przez organ aktów. Na kolejne wezwanie Sądu, doręczone z dniem 28 stycznia 2019 r. organ pismem z dnia 4 lutego 2019 r. przekazał skargę z dnia 16 stycznia 2018 r. wraz z wydanymi w sprawie decyzjami tego organu. Wyjaśnił, że nieprzekazanie skargi w terminie zostało zawinione przez pracownika, który został pisemnie upomniany. Organ odwołał się też do poprzednich wyjaśnień co do utraty statusu strony przez wnioskodawcę w prowadzonych postępowaniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest nieuzasadniony. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a sąd w razie niezastosowania się przez organ do tych obowiązków może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Dopiero w przypadku nieprzekazania skargi pomimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). Faktem jest, że organ uchybił terminowi przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarga ta została przekazana dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jak wyjaśnił organ, zostało to spowodowane zawinieniem pracownika. Jednak wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne z mocy art. 55 § 1 p.p.s.a (zob. postanowienie NSA z 10 stycznia 2014 r., I OZ 1230/13). Stąd też niezbędne jest uwzględnienie okoliczności sprawy. W przypadku niedopuszczalności skargi, niedopuszczalne jest tez wymierzenie organowi grzywny (zob. postanowienie NSA z 30 listopada 2012 r., I OZ 886/12). Przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query. W rozpatrywanej sprawie na tym etapie postępowania brak podstaw do stwierdzenia , że przedmiotem skargi jest akt z art. 3 § 2 p.p.s.a, bądź bezczynność organu w wydaniu takiego aktu. W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lutego 2019 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania treści jego pisma z dnia 16 stycznia 2018 r. poprzez wskazanie czy pismo stanowi skargę, a jeśli skarżący dopatruje się niewłaściwego działania organu wskazanie organu, którego skarga dotyczy, określenie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z podaniem daty ich wydania oraz numeru lub wskazanie, że organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekle postępowanie oraz określenie naruszenia prawa lub interesu. Stąd też rozpatrując wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd stanął na stanowisku, że funkcja dyscyplinująca wniosku została już osiągnięta i nie zachodzi potrzeba zastosowania restrykcji z powodu braku podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że pierwotne pismo stanowiło skargę, podlegającą właściwości sądu administracyjnego. Zatem wniosek oddalono jako nieuzasadniony.