II SO/Gl 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości postanawia: oddalić wniosek. Pismem z 25 lipca 2017 r. J. K. w związku ze złożoną skargą na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...] (zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Gl 837/17) wniosła o wstrzymanie wykonania tejże uchwały. Uzasadniła, że sprzedaż nieruchomości objętej uchwałą pozbawi ją dostępu do drogi publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – odtąd określanej skrótem p.p.s.a) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do skarżącego należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługuje na uwzględnienie. Uchwała dotyczy bowiem wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości w drodze czynności cywilnoprawnej. Sama w sobie nie zmienia stanu faktycznego i nie wywołuje bezpośrednich skutków dla wnioskodawczyni. Ponadto okoliczności podniesione na poparcie wniosku (brak dostępu do drogi publicznej) w swej istocie dotyczą materii sprawy. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.