II SO/Gl 16/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z pisma L. K. z dnia [...] r. na skutek wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem z dnia 3 listopada 2008 r., sygn. akt II SO/Gl 16/08 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania pismo L. K. z dnia [...] r. z powodu nie sprecyzowania treści i wniosków w nim zawartych, a w szczególności, czy przedmiotowe pismo stanowi skargę na bezczynność organu, a jeśli tak, to należało wskazać organ, którego bezczynności skarga dotyczy oraz wyjaśnić na czym owa bezczynność polega, tj. jakiego konkretnie aktu nie wydaje organ, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do wykonania powyższych czynności. Wezwanie to, mając na względzie treść art. 72 p.p.s.a. zostało skutecznie doręczone L. K. w dniu [...] r., co oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu [...] r. (tj. [...]). Odpis powołanego zarządzenia w dniu [...] r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w imieniu L. K. odebrała jako dorosły domownik jego szwagierka - H. G.. W piśmie z dnia [...] r. (nadanym w tej samej dacie) żona zobowiązanego - F. K., jako jego pełnomocnik, wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] r. W jego uzasadnieniu wskazała, iż przyczyną niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2008 r. był zły stan zdrowia jej oraz męża, a mianowicie choroba oczu (niedowidzenie) oraz problemy z ciśnieniem a w następstwie z sercem, co skutkowało pobytem w szpitalu i leczeniem do chwili obecnej. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2008 r. wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez m.in. dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie, tj. sprecyzowania przedmiotu bezczynności Prezydenta Miasta R., wobec jego niewystarczającego określenia we wniosku. Nadto zobowiązał F. K. w terminie siedmiu dni do podania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] r. oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu przez jej męża - pod rygorem odrzucenia wniosku lub odmowy przywrócenia terminu. W odpowiedzi na powyższe (sporządzonej przez pełnomocnika, a podpisanej przez mocodawcę) wskazano, iż przedmiotowe pismo stanowi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. polegającą na niewydaniu wypisu z rejestru ewidencji gruntów. Nadto jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu podano, iż w okresie od [...] do [...] r. F. K. z powodu ciśnienia i całkowitego niewidzenia przebywała w szpitalu, przy czym w dniach [...], [...], [...] r. a także [...] r., w wyniku ataków, udzielana była jej pomoc szpitalna. Dalej podniesiono, iż przez cały ten okres leczyła się ona w domu, będąc pod opieką rejonowej poradni zdrowia. W [...] natomiast miała grypę i problemy laryngologiczne, zaś zażywane leki, które źle wpłynęły na ogólny stan jej zdrowia, spowodowały m.in. alergię. Wskazano również, iż L. K. "miał zawały oraz leczy się na oczy - niewidzenie". Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, ażeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Przy czym daty ustania przyczyny uchybienia terminowi nie należy utożsamiać z datą, w której strona dowiedziała się o jego uchybieniu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, a nawet choroba wymagająca leżenia, jeżeli wezwany mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników - winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (B. Dauter, op.cit., s. 210 i tamże powoływane orzecznictwo sądów administracyjnych). Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania żądanej czynności procesowej doszło bez winy L. K. i jego pełnomocnika. Z przedstawionych informacji niewątpliwie wynika, iż F. K. ma problemy ze zdrowiem i wymaga kontroli lekarskiej, jednakże ataki jakie przechodziła nie spowodowały trwałego uszczerbku na zdrowiu. Nie wymaga ona bowiem stałej opieki osoby trzeciej i jest w pełni samodzielna. Podkreślić należy, iż pobyt w szpitalu przypadł na inny okres, niż ten, jaki był przewidziany na sprecyzowanie treści pisma z dnia [...] r., a przebyty atak w dniu kontroli, tj. w dniu [...] r. nie kwalifikował się do specjalistycznego leczenia poza domem. W konsekwencji powołane okoliczności nie mogły świadczyć o braku możności dokonania wymaganych czynności w zakreślonym przez Sąd terminie. Zaznaczyć nadto wypada, iż korespondencję sądową w imieniu L. i F. K. podejmował dorosły domownik domu, co pozwala przyjąć, iż nawet gdyby stan zdrowia małżonków uniemożliwiał im opuszczenie domu, to mogli oni, dochowując należytej staranności, skorzystać z jego pomocy przy sformułowaniu i nadaniu pisma do Sądu. Wypada zaznaczyć, iż F. K. o chorobie męża pisze ogólnie. Takie lakoniczne wyjaśnienie nie może zostać uznane za wystarczające do uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu terminu. Od strony postępowania sądowego oczekiwać bowiem należy zachowania dbałości o prowadzenie swoich spraw. Stąd też następstwa ewentualnych zaniedbań, o ile nie były one wywołane czynnikami obiektywnymi, obciążają tę właśnie stronę. Niezastosowanie się do wezwania Sądu, jest niczym innym jak wynikiem zaniedbania własnych spraw i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, a zatem nie może stanowić o braku winy. Wskazać należy także, iż nie określono zarówno daty, jak i sposobu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności przez L. K.. Uwzględniając przytoczoną argumentację, wobec braku uprawdopodobnienia by w okresie po wezwaniu, tj. od [...] do [...] r. istniały obiektywne przeszkody, np. natury zdrowotnej, uniemożliwiające F. K. i L. K. wykonanie zarządzenia, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. .