II SO/Gl 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego o właściwość w sprawie wystawienia tytułu wykonawczego na skutek niewykonania rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wnioskiem z dnia [...]r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...]r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Prezydent Miasta C. zwrócił się o ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosków o wystawienie tytułu wykonawczego na skutek niewykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Powołał się przy tym na zaistniały spór kompetencyjny pomiędzy nim, a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w C. Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 p.p.s.a.). Z kolei przepis art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 tej ustawy. Wobec faktu, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest spór, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., a wyłącznie właściwym do jego rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny, należało orzec jak w sentencji, po myśli art. 59 § 1 p.p.s.a.