II SO/Gl 19/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. D. (D.) w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy M. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi T. D. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł ([...] złotych [...] groszy), w tym [...] zł ([...] złote [...] groszy) z tytułu podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 grudnia 2008 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata z urzędu, celem dalszego poprowadzenia sprawy. Wyznaczony adwokat T. D. pismem z dnia [...] r. złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, iż zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, charakter sprawy i jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia a także, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi [...] zł. Ponadto jak stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dlatego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowiskarżącego adwokatowi T. D. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł powiększoną o podatek VAT wg stawki [...] %, tj. o kwotę [...] zł oraz o kwotę [...] zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.