II SO/Gl 2/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosków J. N., U. K. i A. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wnioski o wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda Śląski uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowalnego oraz udzieleniu dla C. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego na działce nr 1, przy ul. [...] w U. Na powyższą decyzję organu odwoławczego wniesione zostały przez J. N., A. K. oraz U. K. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Gl 271/17. Skargi te zostały przekazane do Sądu w dniu 23 marca 2017 r. Tymczasem w dniu 1 marca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo w/w skarżących z dnia 27 lutego 2017 r. (dot. sprawy o sygn. akt II SA/Gl 1247/16), w którym zawarto m.in. wnioski o wstrzymanie wykonania wskazanej na wstępie decyzji Wojewody Śląskiego, zarejestrowane pod sygn. akt II SO/Gl 2/17. W uzasadnieniu tego pisma zwrócono uwagę na wzmożone tempo realizacji planowanej inwestycji, co skutkować może wybudowanej obiektu budowalnego przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 271/17 Sąd odrzucił skargi J. N. i A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. W świetle powyższej regulacji, wobec prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 271/17 o odrzuceniu skarg J. N. i A. K. wniesionych na decyzję Wojewody Śląskiego, będącej przedmiotem rozpatrywanych w niniejszej sprawie wniosków o wstrzymanie wykonania, Sąd obowiązany był wnioski J. N. i A. K. oddalić. Osoby te utraciły bowiem status skarżących i występują jako uczestnicy postępowania w w/w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 271/17. Przechodząc do oceny wniosku U. K. zauważyć wymaga natomiast, że wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z podanych w art. 61 § 3 Ppsa przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może domyślać się intencji strony i w interesie wnioskującego, leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. Wnosząca wniosek U. K. (reprezentowana przez fachowego pełnomocnika) nie wykazała żadnych okoliczności przemawiających za udzieleniem powyższej ochrony. Takiej okoliczności nie stanowi bowiem samo rozpoczęcie prac budowalnych. Sam fakt realizacji inwestycji, na którą inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie świadczy bowiem jeszcze o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. O ile, realizacja takiego zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia inwestycji, to w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Przedmiot oceny stanowi jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Samo pogorszenie sytuacji wnioskodawcy nie może uzasadniać wstrzymania procesu inwestycyjnego. Owszem, istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi może dojść do powstania znacznej szkody, ale nie po stronie skarżącej, a po stronie inwestora, albowiem to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego. Jednakże inwestor prowadzając roboty przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, czyni to na własne ryzyko. Podkreślić również należy, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, która będzie miała miejsce dopiero na rozprawie. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.