II SO/Gl 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta T. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie niezałatwienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie postanawia: oddalić wniosek. W dniu [...] r. A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta T. kary grzywny "z przyczyny niewypełnienia obowiązku przez organ o którym mowa w art. 55 § 1" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył organowi administracji grzywnę w kwocie 1.000 (słownie tysiąc) złotych za nieprzekazanie skargi A. W. na bezczynność Burmistrza Miasta T. wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę i zasądził na rzecz niego zwrot kosztów postępowania. Na powyższe postanowienie pełnomocnik organu wniósł za pośrednictwem tutejszego Sądu zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść orzeczenia oraz naruszenie przepisów procedury i wniósł o zmianę przedmiotowego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wedle ustaleń Sądu wniosek o wymierzenie grzywny miał dotyczyć pisma skarżącego z dnia [...] r., zatytułowanego: "odwołanie z uwagi na nierozpatrzenie wniosku o wznowienia postępowania i wstrzymanie wykonania decyzji", względem którego - co organ przyznał - faktycznie doszło do opóźnienia. Tymczasem z treści wniosku wynika - zdaniem autora zażalenia - że opóźnienie ma dotyczyć niepodjęcia prawem przepisanych czynność względem pisma A. W. z dnia [...]r., które dotyczyło wznowienia postępowania, a które to pismo zostało przekazane według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt IIOZ 1095/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść wniosku A. W. budzi wątpliwości co do tego, jakiego aktu zarzucana przez stronę nieterminowość dotyczy, a zatem zasadnym w tym przypadku było wezwanie strony do sprecyzowania, jaka skarga zdaniem A. W. nie został do sądu przekazana zgodnie z art. 54 § 2. Przyjęcie przez Sąd I instancji, że wniosek dotyczy skargi na bezczynność, co nie wynika jednoznacznie z jego treści, należy uznać za naruszenia art. 55 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2011 r. wezwano A. W. do jednoznacznego sprecyzowania wniosku o wymierzenie Burmistrzowi Miasta T. grzywny za nieprzekazanie skargi poprzez wskazanie jakiej konkretnie skargi dotyczy wniosek, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie A. W. pismem z dnia [...]r. wyjaśnił, że cyt: "podtrzymuje w całości żądanie wniosku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta T. o ukaranie za nieprzekazanie w terminie jego skargi na bezczynność Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. wniesionej na skutek nierozpoznania mego wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...]r." Dalej wnioskodawca wskazuje, że skoro Sąd przekazał skargę na bezczynność, wniesioną bezpośrednio do tut. Sądu, w dniu [...] r., to ostatnim dniem terminowego przekazania skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę był dzień [...]r. Zdaniem A. W. nie budzi wątpliwości fakt, że organ nie dopełnił tego obowiązku w zakreślonym terminie, jak również nie podał żadnych usprawiedliwionych przyczyn uchybienia terminowi. W związku z powyższym wnosi o utrzymanie w mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2010 r. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta T. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i jako taki podlega oddaleniu. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tejże ustawy. Redakcja tego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny może nastąpić tylko na wniosek skarżącego, jest to bowiem pismo wszczynające odrębne postępowanie, od którego na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. pobierany jest wpis sądowy (por. uchwała siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008 r., nr 3, poz. 42). Oznacza to, że w przypadku postępowania w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny sąd nie może działać z urzędu, brak wniosku uprawnionego podmiotu uniemożliwia zatem sądowi zastosowanie trybu określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że jedyną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie określonym w tym przepisie. Oceniając zatem zasadność złożonego wniosku sąd zobowiązany jest rozważyć, czy zawarty we wniosku zarzut, iż organ uchybił przewidzianemu prawem terminowi istotnie znajduje potwierdzenie. Ocena ta uwzględniać musi stan faktyczny w dacie złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. Prawo nie przewiduje bowiem możliwości skutecznego domagania się wymierzenia grzywny w okresie, w którym organ terminowi jeszcze nie uchybił, niejako "na wszelki wypadek" w razie ewentualnego, przyszłego dopiero naruszenia przez organ ten wymogów z art. 54 § 2 p.p.s.a. W swoim wniosku z dnia [...]r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] r. A. W. wniósł o zastosowanie powyższych sankcji za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia [...]r. na bezczynność Burmistrza Miasta T. uznając, że skarga ta nie została przekazana do Sądu w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga datowana na dzień [...]r. została przesłana przez skarżącego bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu [...]r., a następnie została przekazana organowi w dniu [...]r. Zatem termin do przekazania tej skargi do Sądu upływał organowi w dniu [...]r. Powyższe oznacza, że wniosek o ukaranie grzywną z dnia [...]r. nie był zasadny. Organ w chwili złożenia wniosku o ukaranie grzywną nie pozostawał bezczynnym i nie naruszył ciążącego na nim obowiązku, gdyż nie upłynął ustanowiony przez przepis miesięczny termin do dokonania czynności przekazania skargi. Ustawodawca mając na uwadze obowiązek sporządzenia odpowiedzi na skargę, której celem jest ustosunkowanie się do zarzutów skargi i przedstawienie swojego stanowiska, celowo przyjął, że organ ma trzydzieści dni na wykonanie tego obowiązku oraz przesłanie sądowi skargi, odpowiedzi na nią oraz zgromadzonych akt administracyjnych. W związku z poglądem przedstawionym wyżej, że przedmiotowy wniosek jest pismem wszczynającym postępowanie w sprawie, a zatem w dniu jego składania powinny istnieć przesłanki wskazane w ustawie, wystąpienie z wnioskiem jeszcze przed upływem ustawowego terminu do przekazania akt sprawy czyni go - zdaniem Sądu - bezzasadnym. W dacie złożenia wniosku skarżący nie posiadał bowiem wiedzy, czy w przyszłości organ dochowa ustawowego terminu, czy też przekaże skargę z jego przekroczeniem. Na marginesie należy zauważyć, że treść pisma z dnia [...]r. zatytułowanego "skarga o wymierzeniu grzywny Burmistrzowi Miasta T." pozostaje w sprzeczności z pismem A. W. z dnia [...]r. skierowanym do tutejszego Sądu w odpowiedzi na wezwanie do doprecyzowania wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W piśmie z dnia [...]r. A. W. podaje bowiem fakty, które miały miejsce dopiero po złożeniu przez niego wniosku z dnia [...]r., a zatem nie mógł on o nich wiedzieć w chwili jego składania, zarzucając organowi, że nie przekazał jego skargi do dnia [...]r. Natomiast we wniosku z dnia [...]r. wskazywał, że Burmistrz już uchybił terminowi, nie mogło wówczas zatem chodzić, jak strona twierdzi obecnie, o nieprzekazanie skargi na bezczynność do dnia [...]r. Notabene w swym pierwotnym wniosku z dnia [...] r. skarżący parokrotnie wspomniał, iż Burmistrz Miasta T. dopuścił się uchybienia terminu nie przekazując jego wniosku o wznowienie postępowania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. Sąd zauważa w tym miejscu, że nawet przy założeniu, że to w istocie o tym opóźnieniu traktował A. W. we wniosku z dnia [...]r., wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie mógłby zostać uwzględniony. Art. 55 § 1 p.p.s.a. dotyczy bowiem jedynie nieprzekazania przez organ skargi do sądu, nie odnosi się natomiast do zasad przekazywania pism pomiędzy organami różnego szczebla. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.