II SO/Gl 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.P-P. o wymierzenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] r. do A.P.-P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o nałożenie grzywny na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z powodu nie przekazania kompletnych akt administracyjnych wraz z jej skargą z dnia [...] r. na decyzję z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu strona wskazała na szereg dokumentów, których organ nie nadesłał w aktach administracyjnych oraz te, w których brakuje poszczególnych stron. Organ w piśmie z dnia [...] r. ustosunkował się do zarzutów stronny uznając je za niezasadne. Wyjaśnił, że wskazywane przez Skarżącą w piśmie z dnia [...] r. dokumenty nie zostały przekazane do WSA w Gliwicach, bowiem dotyczą one innych postępowań (m.in. skargowych, przekazań według właściwości, czy wreszcie prowadzonych przez GINB w W., w których wydane akty, czy czynności techniczne nie zostały zaskarżone skargami do WSA w Gliwicach) niż ww. postępowanie odwoławcze, zakończone zaskarżanym rozstrzygnięciem. Podkreślił, że przekazał skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzą na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co czyni wniosek o wymierzenie grzywny nieuzasadnionym. Nie można zatem mówić, że nie wykonał omawianego obowiązku lub wykonał go częściowo. Ocena natomiast załączonego do sprawy materiału dowodowego, w tym jego kompletność, stanowiła przedmiot badania w postępowaniu sądowym wszczętym m.in. na skutek wniesionej skargi przez Skarżącą, zakończonym wydaniem przez Sąd wyroku z dnia 8 marca 2017 r. o sygn.. akt II SA/Gl 1000/16, którym oddalono skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z kompletnymi aktami sprawy do sądu administracyjnego w trybie o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Na wstępie należy podkreślić, że strona nie zarzuca organowi przekazania skargi wraz z aktami po terminie lub nawet jej nieprzekazane w ogóle. Jedyny zarzut to przekazanie akt niekompletnych. Wyjaśnić należy, że obowiązek terminowego przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Chodzi tu przy tym o przekazanie wszystkich akt sprawy, koniecznych wszak do jej rozpoznania, a więc kompletnych, uporządkowanych, ponumerowanych, opisanych, odpowiednio połączonych. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów sądowi administracyjnemu, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu i wypełnienie dyspozycji art. 54 § 2 tej ustawy. Grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjno-prewencyjny. Jest to zatem środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 1 p.p.s.a. Zabezpiecza on konstytucyjne prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), do czego konieczne jest otrzymanie przez sąd skargi wraz z wszystkimi, uporządkowanymi aktami sprawy. Nadto podkreślić należy, że instytucja wymierzenia grzywny służy ochronie jednej z naczelnych zasad postępowania sądowoadministracyjnego wyrażonej w art. 7 tej ustawy - zasady szybkości postępowania przed sądem administracyjnym. Należy jednak zauważyć, że stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob. T. Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 381). Wniosek o wymierzenie grzywny organowi z art. 55 p.p.s.a. jest sprawą odrębną od sprawy toczącej się w wyniku wniesionej skargi, jednak usytuowanie tego przepisu w ustawie sugeruje, że wniosek taki jest celowy przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi na decyzję. Celem tego przepisu jest zapobieganie sytuacjom w których organ poprzez swoje zaniechanie blokuje stronie prawo do sądu. Złożenie takiego wniosku nie jest co prawda ograniczone żadnym terminem, jednak złożenie go po wyroku oddalającym skargę, sprawia że decyzja o ewentualnym wymierzeniu grzywny zostaje podjęta również w oparciu o zapadły wyrok. W wyroku z dnia 8 marca 2017 r. o sygn. akt II SA/Gl 1000/16 Sąd przesądził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający dla rozpoznania skargi. Z tego też powodu Sąd na rozprawie odmówił przyjęcia w poczet materiału dowodowego dalszych oferowanych przez skarżącą A.P-P. dokumentów, który to fakt zaakcentował w uzasadnieniu wydanego wyroku. Ocenę że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający, podziela Sąd także obecnie. Mając na uwadze powyższe skoro skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi została przekazana przez organ w terminie, a nadto akta administracyjne okazały się wystarczające do rozpoznania skargi, Sąd uznał za niezasadne wymierzenie grzywny w sprawie, dlatego też wniosek oddalił na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.