II SPP/Gl 16/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu złożonego w sprawie o sygn. akt II SAB/Gl 141/22 ze skargi B. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie: przyznania zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy B. B. pismem z 2 listopada 2022 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. W skardze zawarty został także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Podkreślić przy tym należy, że zastosowanie art. 247 p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W niniejszej sprawie oczywista bezzasadność skargi wynikała z faktu, że skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego. Jak wynika z treści skargi i dokumentów nadesłanych przez organ, w maju 2019 r. syn skarżącej M. B. złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Wniosek ten z powodu nieuzupełnienia dokumentacji medycznej został pozostawiony bez rozpoznania przez Miejsku Zespół ds. orzekania o Niepełnosprawności w K. w lipcu 2019 r. Z oświadczenia organu wynika, że w maju 2019 r. nie wpłynął do organu wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. Zatem skoro jedynym wnioskiem złożonym w maju 2019 r. był wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności to skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 247 p.p.s.a., należało odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy.