III SA/Gl 100/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. L. dz. [...] w przedmiocie opinii o pracowniku ochrony fizycznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. (data wpływu) S. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] r. L. dz. [...] wydane po rozpatrzeniu odwołania i utrzymaniu w mocy postanowienia Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia [...] r. L. dz. [...] stwierdzającego, że S. B. nie posiada nienagannej opinii. Postanowienie wysłano na adres wskazany przez skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienie (przesyłka) była awizowana [...] r., a następnie [...] r. Adresat odebrał ja dopiero [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, gdyż nie znalazł podstaw do uznania słuszności podniesionych zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga, że została wniesiona przez osobę uprawnioną w terminie zakreślonym ustawą i należycie opłacona. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie art. 57 § 1- § 4 p.p.s.a. Art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy wskazanej wyżej stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. W punkcie drugim wskazuje przesłankę uchybienia terminowi do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt skarżący otrzymał postanowienie organu odwoławczego w dniu [...] r. jest do termin upływu 7 dni od drugiego awiza pozostawionego u adresata ze względu na jego nieobecność. Pierwsze awizo datowane jest [...] r. Fakt ten potwierdziła osoba uprawniona do odbioru korespondencji. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r. (piątek). Jak wynika z daty wpływu skarga została złożona w dniu [...] r., a tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie postanowienie uznano za doręczone, zgodnie z zapisem art. 44 kpa, który stanowi, że w razie nieobecności adresata poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni (§ 1), powiadamiając go o tym fakcie pozostawiając informację w skrzynce lub drzwiach wejściowych. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu wskazanego w § 1. Nie ma znaczenia fakt drugiego awizowania przesyłki ani fakt faktycznego jej odebrania w dniu [...] r. Sąd podziela pogląd wyrażony m.in. w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 18 kwietnia 2005 r. sygn. akt IV SA/Gl 112/05, iż doręczenie przesyłki należy uznać za skutecznie doręczone z upływem siedmiodniowego terminu złożenia jej w urzędzie pocztowym po pozostawieniu pierwszego zawiadomienia (awizo), nawet jeśli urząd pocztowy nieprawidłowo podjął druga próbę, nawet udaną jej doręczenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1ustawy p.p.s.a, ze względu na uchybienie terminu do wniesienia skargi podlegała ona odrzuceniu.