III SA/Gl 1012/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2019-01-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność anulowania deklaracji VAT-7 przez Naczelnika Urzędu Skarbowego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Czynność anulowania deklaracji VAT-7 przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która ustala, stwierdza lub wywołuje określone uprawnienia lub obowiązki wynikające z prawa podatkowego, ani nie wpływa w sposób wiążący na sytuację prawną podatnika. W związku z tym nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. wniosła skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. w przedmiocie anulowania deklaracji VAT-7. Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o oddalenie skargi. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w Z. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z.. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie anulowania deklaracji VAT-7 postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. A sp. z o.o. w Z. wniosła skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie anulowania deklaracji VAT-7. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustalenie niedopuszczalności drogi sądowej jest podstawą odrzucenia skargi. Zakres kompetencji sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli działalności administracji publicznej ustawodawca skonkretyzował m.in. na gruncie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. Na mocy tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie zatem z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dopuszczalność zaskarżenia innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności zostało ograniczone przedmiotowo do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej rozważeniu podlega kwestia, czy żądanie strony skarżącej uchylenia czynności organu mieści się w katalogu wskazanym w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. W tym miejscu należy przypomnieć, że przedmiotem badanej skargi skarżąca spółka uczyniła czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. anulowania deklaracji VAT-7 z [...] r. nr [...]. Sąd zbada zatem czy przedmiot niniejszej skargi – czynność anulowania deklaracji VAT-7 z [...] r. podjęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z., należy do jego właściwości. Zaskarżona czynność z [...] r. była konsekwencją wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. decyzji z [...] r. o odmowie zarejestrowania A sp. z o.o. w Z. jako podatnika podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 88 ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm. - dalej zwana: ustawa VAT) obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Wynika stąd, że skarżąca spółka nabędzie prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w momencie otrzymania statusu podatnika VAT czynnego. Organ podatkowy informując stronę skarżącą o anulowaniu deklaracji VAT-7 za okres od marca 2017 r. do czerwca 2017 r. nie pozbawił jej tym dokumentem prawa do nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, w tym także zwrotów podatku VAT. Informacja o anulowaniu deklaracji VAT nie jest związana z uprawnieniem podmiotu do żądania określonych świadczeń. Uprawnienia wynikające z art. 88 ust. 4 ustawy VAT, podatnik nabędzie z chwilą rejestracji, albowiem jest to warunek niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Pismem zatem z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. dokonał jedynie czynności poinformowania skarżącej spółki o konsekwencjach wydania decyzji z [...] r. o odmowie zarejestrowania A sp. z o.o. w Z. jako podatnika podatku od towarów i usług. Kwestionując prawidłowość wydanego przez organ rozstrzygnięcia w zakresie odmowy zarejestrowania jej jako podatnika podatku od towarów i usług skarżąca spółka posiada uprawnienie wniesienia środka odwoławczego do organu drugiej instancji realizując w tym zakresie swoje prawo do kontroli instancyjnej wydanej decyzji. W tej sytuacji zaskarżona czynność nie ustala, nie stwierdza, nie wywołuje określonych uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa podatkowego. Nie wpływa w sposób wiążący na sytuację prawną podatnika. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że badana skarga podlega odrzuceniu, gdyż jej przedmiotem strona skarżąca uczyniła czynność nie podlegającą zaskarżeniu w trybie art. 3 p.p.s.a. i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło