III SA/Gl 1019/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Asesor WSA Mirosław Kupiec, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007r. przy udziale – sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu należności celnych postanawia: 1.umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. W skardze datowanej z dnia [...]r. Spółka A sp. z o.o. z siedzibą w C. zakwestionowała postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. o nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu należności celnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia [...]r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyznaczył termin rozprawy na dzień 22 lutego 2007r. Natomiast pismem procesowym datowanym z dnia [...]r. pełnomocnik strony skarżącej wycofał wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli zaś art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Poza tym zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 2 powoływanej ustawy Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Reasumując zatem powyższe okoliczności faktyczne i prawne należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.