III SA/Gl 102/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Asesor WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Staż. ref. Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi H.W. (W.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dla towaru ujętego w poz. 1 do poz. 5 objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] r. niezaksięgowanej kwoty długu celnego w wysokości [...] PLN, określenia dla w/w towaru prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług w wysokości [...] PLN, zaksięgowania retrospektywnego kwoty długu celnego w wysokości [...] PLN i wezwania do zapłaty kwoty: długu celnego w wysokości [...] PLN zł, i kwoty podatku VAT w wysokości [...] PLN. Powołał się przy tym na art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt. 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. ), art. 73 ust. Prawa celnego, art. 20 ust. 1 i 3 lit. c, art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 e (i), (ii), art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego,( DZ. Urz. UE L 302 z 19.10.1992 r.) art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 256 z dnia 7.09.1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 281 z 30.10.2003 r.), art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15, art. 33 ust. 2 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji przedstawił następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną. W dniu [...] r. w Oddziale Celnym w G. na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] działająca z upoważnienia Skarżącego Agencja Celna "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar w postaci: [...] z tworzywa sztucznego w ilości [...] tuzinów, [...] w ilości [...] kpl., [...] z tworzywa sztucznego w ilości [...] szt., [...] z dzianin uelastycznionych w ilości [...] szt. oraz [...] z dzianin w ilości [...] szt. - importowany z C. W zgłoszeniu tym w polu 8 jako odbiorca towaru wskazany został "B" H.W., [...], [...] Z. Importowany towar został przez Stronę przyporządkowany odpowiednio do kodów Taric: - poz. 1 SAD - [...] obejmującego: " pozostałe - [...],[...] i podobne"; - poz. 2 SAD - [...] obejmującego: "[...] z włókien syntetycznych" - poz. 3 SAD - [...] obejmującego: "--- pozostałe, - [...],[...] (włącznie ze stożkami) -- - z poli (chlorku winylu" - poz.4 SAD - [...] obejmującego: " pozostałe dodatki – z dzianin uelastycznione lub gumowane" - poz.5 SAD - [...] obejmującego: " - [...],[...],[...],[...],[...] i podobne ". Dla w/w towaru zadeklarowano stawkę celną konwencyjną w wysokości odpowiednio dla poz. 1 - 2,7%, dla poz. 2 - 12%, dla poz. 3 - 6,5%, dla poz.4 - 8% i dla poz.5 - 12%. Łączną wartość towaru w kwocie [...] USD zakupionego na bazie [...] zadeklarowano na podstawie faktur nr [...] i [...] z dnia [...] r. (waga brutto towaru -[...] kg). Do zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in. CMR, fakturę nr [...] z dnia [...] r za usługę transportową wewnątrzwspólnotową na trasie K.- C. na kwotę [...] zł, certyfikaty, listy lotnicze AWB nr [...] i nr [...] i faktury nr [...] z dnia [...] r. z wykazaną wartością towaru w wysokości [...] USD i nr [...] z dnia [...] r. z wykazaną wartością [...] USD. W tym samym dniu przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte przez organ celny. Po przyjęciu zgłoszenia organ celny przystąpił do jego weryfikacji poprzez kontrolę dołączonych do niego dokumentów oraz przeprowadził częściową rewizję celną towaru. Przedmiotowy towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu . W trakcie wykonywania czynności kontrolnych weryfikacji zostały poddane faktury dot. kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę z tytułu transportu zakupionego towaru od kontrahentów zagranicznych. W wyniku kontroli ujawniona została faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] r. obciążająca Stronę kosztami za usługę transportową wewnątrzwspólnotową na trasie K. –C. w kwocie [...] zł. (w tym podatek VAT w kwocie [...] zł). Jak ustalono w/w faktura dotyczyła transportu towaru - zlecenie [...] objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg jednolitego dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] r. Ponadto dokonując kontroli zgłoszenia i dokumentów doń dołączonych poddano w wątpliwość wartość celną importowanego towaru z uwagi na wartość transportu zagranicznego oraz warunki dostawy [...], a tym samym kwotę należności celno- podatkowych. W sprawie zakwestionowano deklarowane warunki dostawy [...], gdyż zdaniem organu nie były one możliwe do zrealizowania wobec faktu, iż koszty transportu są znacznie wyższe niż zadeklarowana wartość towaru zawierająca te koszty, podana w zgłoszeniu celnym. Z listu przewozowego AWB nr [...] i nr [...] z dnia [...] wynikało, iż całkowity koszt transportu lotniczego wynikający z tych listów dla towaru wynosił [...] CNY, co w przeliczeniu daje wartość [...] USD. Tymczasem w zgłoszeniu z dnia [...] r. strona wartość celną towaru podała w wysokości [...] USD. W konsekwencji powyższego postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie i wezwał stronę do wyjaśnienia i przedłożenia kontraktów, zamówień, mających potwierdzać zadeklarowaną wartość celną towaru i transportu zagranicznego dla tegoż towaru. W toku postępowania organy wystąpiły do linii lotniczych Lufthansa Cargo i AIR France o udzielenie informacji co do zasad naliczania kosztów transportu lotniczego. Linia lotnicza [...] poinformowała, iż nadawca towaru dostaje fakturę od spedytora po stronie nadania z rzeczywistymi kosztami transportu i ubezpieczenia, przy czym dodano, iż linie te nie mają wglądu w dokumenty handlowe dot. rzeczywistej wartości towaru. Z informacji uzyskanych od linii lotniczych Lufthansa Cargo ustalono, iż według taryfy IATA Międzynarodowego Zrzeszenia Przewożników Lotniczych Tact transport na zbliżonej trasie z P. do F. dla towaru o masie powyżej 2000 kg stawka frachtu wynosi [...] CNY za kilogram wagi płatnej, natomiast ustalenie stawek hadlingowych jest dokonywane przez agenta handlingowego na lotnisku w P., stąd podanie tych stawek nie jest możliwe. Wskazano przy tym, iż wysokość opłat dodatkowych kształtuje się na poziomie: opłata paliwowa – 0,17 euro za kg, opłata za ubezpieczenie - 0,46 euro za kg. Nadmieniono przy tym, iż przewoźnicy praktykują rabaty przy wielokrotnym korzystaniu z ich usług, a wartość tych rabatów jest określana przez przewoźników w kraju nadania towaru, stąd kwoty na listach przewozowych mogą być niższe. Wskazano, iż ceny transportu lotniczego z głównych miast C. do F. dla towaru o masie [...] kg przykładowo wynoszą: fracht B.- F. : CNY - [...] /kg; fracht Xi.– F. CNY [...]/kg. Uwzględniając powyższe jak też informacje uzyskane od firmy spedycyjnej "D" zajmującej się frachtem lotniczym z C. do Polski, gdzie cena przykładowa frachtu z S. do W. wynosiła [...] USD uznano, iż koszty transportu lotniczego wynikającego z przedłożonych listów lotniczych z dnia [...] r. są kosztami realnymi. W konsekwencji powyższych ustaleń uwzględniając Międzynarodowe terminy Incoterms 2000 gdzie formuła CIF przewiduje , że w cenie towaru ujęte są np. koszty frachtu i ubezpieczenia, jak też regulacje wynikające z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady EWG Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny zgodnie z którym "wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy gdy zostały sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty (... ), jak też art. 32 ust. 1 lit e w/w aktu w myśl, którego " w celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się : (...) koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar Wspólnoty i art. 181a Rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2.07.1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 253 z dnia 11.10.1993 r.) stanowiącego jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem ceny transakcyjnej i uznano podaną w zgłoszeniu celny wartość celną towaru za nieprawidłową. Wydając decyzję organ celny I instancji przyjął 70 % stawkę kosztów transportu drogą lotniczą wliczanego do wartości celnej dla towarów przywiezionych z C., a wynikającą z załącznika nr 25 do wym. wyżej rozporządzenia wykonawczego do WKC . Biorąc pod uwagę rodzaj i wielkość przesyłki dla celów kosztów frachtu lotniczego organ przyjął stawkę frachtu wg listu lotniczego w wysokości [...] CNY za 1kg . Uwzględniając powyższe wartość celną towaru ustalono w wysokości [...] USD , na co składa się wartość towaru wg faktur – [...] USD i [...] USD - koszt transportu lotniczego. Wartość transportu dla poszczególnych pozycji taryfowych przeliczono proporcjonalnie do wagi towaru i w konsekwencji ustalono odpowiednio kwoty cła do poszczególnych pozycji wykazanych w zgłoszeniu. Łącznie wyliczono, iż kwota cła prawnie należna stanowi wartość [...]zł, a niezaksięgowana kwota długu celnego równa jest wysokości [...] zł . W konsekwencji powyższego wskazano, iż zmianie uległa podstawa opodatkowania w podatku VAT stosownie do art. 29 ust.13 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż podstawę opodatkowania stanowi wartość celna powiększona o należne cło. Powołując się na art. 29 ust. 15 tej ustawy, zgodnie z którym podstawa opodatkowania w imporcie towarów obejmuje o ile elementy takie nie zostały do nie włączone : prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które nie zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (...). (...) wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Wspólnoty. W tym względzie wskazano, iż doliczono do podstawy opodatkowania podatkiem VAT kwotę wynikającą z ujawnionej faktury VAT nr [...] w wysokości [...] zł dot. usługi transportowej wewnątrzwspólnotowej na trasie, K. (N.) C., którą strona błędnie doliczyła do wartości celnej importowanego towaru. Kwotę usługi transportowej rozbito proporcjonalnie do wagi towaru z poszczególnych pozycji wynikających ze zgłoszenia celnego i wyliczono należny podatek VAT wg 22% stawki określając całkowitą wysokość podatku dla towaru objętego zgłoszeniem celnym w kwocie [...] zł , z czego kwota podatku VAT do zapłaty stanowiła wartość [...]zł. Strona w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. wniosła o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie w tym zakresie wszczętego postępowania, zarzucając naruszenie przepisów prawa: materialnego tj. art. 29 ust.1, art. 32 ust.1 lit. e, art. 32 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art.121 art.,122, art.187 i art.191 Ordynacji podatkowej. Nie zakwestionowała przy tym doliczenia do podstawy opodatkowania podatkiem VAT kwoty wynikającej z faktury VAT nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. w uzasadnieniu podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji. Dodatkowo organ celny II instancji podkreślił, iż w przypadku braku możliwości ustalenia faktycznie poniesionych kosztów transportu obowiązujące przepisy prawa dają możliwość organom celnym określenia kosztów transportu zgodnie ze zwyczajową stosowaną taryfą dla tych samych środków transportu art. 164 do 166 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 – RWKC –Przepisy dotyczące kosztów transportu zawarte w rozdziale 4. Zgodnie z art. 164 pkt c) RWKC dla celów stosowania postanowień art. 32 ust. 1 pkt e) i art. 33 pkt a) Kodeksu: jeżeli transport dokonany został bezpłatnie ....., to koszty transportu do miejsca wprowadzenia, obliczane według zwyczajowo stosowanej, dla tych samych środków transportu taryfy, włączane są do wartości celnej. Koszty transportu lotniczego, które mają być włączone do wartości celnej towarów są określane według reguł i z zastosowaniem odsetek określonych w załączniku 25 (art. 166 RWKC) . W odniesieniu do zarzutów odwołania w zakresie naruszenia zasad postępowania administracyjnego organ celny II instancji ustosunkowując się doń stwierdził , iż nie dopatrzył się ich naruszenia. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ celny I instancji zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dopuścił jako dowód wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Nie uznał zasadności argumentów strony co do bezpodstawności przyjętych przez organ celny ustaleń co miały potwierdzać dowody przedłożone przez stronę w trakcie prowadzonego postępowania w postaci: dowodów zapłaty na rzecz kontrahenta zagranicznego, oświadczenia sprzedającego z dnia [...] r., z którego to wynika, iż koszty transportu i ubezpieczenia na trasie C. – granica UE pokrywa w całości nadawca i co odzwierciedla zapis na fakturze, wyjaśnienie iż koszty transportu i ubezpieczenia wskazane w liście lotniczym zawierają koszty ubezpieczenia podlegające zwrotowi w momencie dostarczenia do miejsca przeznaczenia. Wskazane dowody zdaniem organu odwoławczego nie potwierdzają prawidłowości zadeklarowanych danych dotyczących wartości celnej importowanych towarów zawartych w zgłoszeniach celnych. Przedmiotowe pisma potwierdzają informacje znane organowi celnemu lecz nie wyjaśniają wątpliwości co do wysokości kosztów transportu lotniczego zawartych w cenie towaru. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H.W. zarzucił spornej decyzji naruszenie: art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez bezpodstawne uznanie, że wartość towaru określona w załączonych do zgłoszenia celnego fakturach nr [...] i nr [...] nie jest ceną faktycznie zapłaconą za importowany towar, art.32 ust.2 powołanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, poprzez błędne uznanie, że zgromadzony przez organy celne materiał dowodowy stanowi obiektywne i wymierne dane, które winny być dodane do oceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar, naruszenie wyrażonej w art.121 Ordynacji podatkowej zasady zaufania do organów podatkowych poprzez stronnicze i tendencyjne postępowanie organów celnych, naruszenie zawartej w art.122 Ordynacji podatkowej zasady prawdy obiektywnej, poprzez niezgodne z prawdą ustalenie stanu faktycznego, naruszenie zasady ogólnej postępowania podatkowego wyrażonej w art.187 nakazującej zgromadzenie i zbadanie w sposób wyczerpujący materiał dowodowego, poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie przeprowadzenie pełnego postępowania wyjaśniającego. Skarżący podkreślił iż decyzja wydana została bez wyjaśnienia szeregu wątpliwości istotnych dla załatwienia sprawy. W tym względzie powołał się na wyjaśnienia [...] i [...] w których przewoźnicy ci potwierdzają , iż koszty transportu i ubezpieczenia towaru wynikające z listów przewozowych nie są rzeczywistymi bowiem nie uwzględniają np. rabatów. Ponadto organ nie podjął działań w celu wyjaśnienia powyższych wątpliwości, do których to z mocy ustawy jest zobowiązany. W tym względzie zdaniem skarżącego organ winien skorzystać z uprawnień wynikających z art. 6 rozporządzenia Rady EWG nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przewozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich i mógł (RP jako państwo członkowskie) wystąpić do Komisji Europejskiej z żądaniem konsultacji z władzami kraju dostawcy towaru, czego nie dokonał. Zarzucił też organom rozstrzygnięcie sprawy z naruszeniem zasady obowiązującej w postępowaniu administracyjnym nakazującej rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na korzyść podatnika .Podkreślił także, iż już w momencie wszczynania postępowania przez organy celne w sprawie firma "B" nie istniała. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. H.W. ponowił zarzuty dot. naruszenia zasad postępowania dowodowego wynikających z art. 120, 121 art. 122, art. 187 art. 191 ordynacji podatkowej i zarzuty dot. przedłożenia w postępowaniu administracyjnym dowodów w sposób jasny potwierdzających, iż koszty transportu i ubezpieczenia ponosi sprzedający i na zasadzie warunków dostawy CIF zostają one doliczone do wartości towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Celnej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa. Przedmiotem sporu jest wartość celna ustalona przez organy celne od zaimportowanego towaru ujętego w zgłoszeniu celnym SAD [...] z dnia [...] r., polegająca na ustaleniu tej wartości poprzez doliczenie do wartości towaru z faktur, wartości kosztów transportu lotniczego wynikającego z przewozowych listów lotniczych . W ocenie Sądu wartość celna towaru przywiezionego przez stronę skarżącą została ustalona w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami . Sąd podziela ocenę faktyczną ustaleń dokonanych przez organy celne w toku postępowania, iż zadeklarowana wartość celna towaru ujętego w zgłoszeniu celnym pomija koszty transportu lotniczego poniesionego w związku z transportem towaru. Za niezasadny tym samym uznaje zarzut dotyczący bezpodstawności uznania, że wartość towaru wynikająca z faktur dołączonych do zgłoszenia celnego jest ceną faktycznie zapłaconą za importowany towar. Nie można bowiem przyjąć, iż wartość celna podana w zgłoszeniu celnym jest wartością realną, a zatem kwotą faktycznie zapłaconą, zawierającą w sobie: wartość towaru i wartość transportu lotniczego. Zważyć bowiem należy, iż wyliczona przez organy celne należność za fracht lotniczy przewyższa ponad dwukrotnie wartość celną towaru wynikającą z faktur zakupu, która to wartość miała w sobie zawierać także koszty transportu i ubezpieczenia. Jak wynika bowiem ze zgłoszenia celnego strona przedmiotowy towar zgłosiła w polu 20 na warunkach dostawy [...]. To zaś oznacza, iż zgodnie z regułami wykładni formuł handlowych Incoterms 2000, warunki dostawy CIF obejmowały w cenie towaru podanej na fakturze, rzeczywistą wartość towaru zawierającą w tej cenie także koszty transportu. Zgodnie z art. 29 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z dnia 19.10.1992) wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana o ile to konieczne , na podstawie art. 32 i 33 (...). W myśl natomiast art. 32 ust. 1 lit. e pkt i) w celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się: koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów, przy czym każdy element dodany do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej jest doliczany, z zastosowaniem niniejszego artykułu, jedynie na podstawie obiektywnych i wymiernych danych (art. 32 ust. 2 rozporządzenia). W świetle powyższego prawidłowo zatem postąpiły organy celne doliczając do wartości celnej zadeklarowanej przez stronę, koszty transportu lotniczego. Nie można w tym względzie zarzucić organom by doliczenie tych kosztów nie nastąpiło na podstawie obiektywnych i wymiernych danych . Organy przeprowadziły bowiem postępowanie z międzynarodowymi przewoźnikami lotniczymi w tym i przewoźnikiem, z którego usług korzystała strona importując towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym, dochodząc do słusznego wniosku, iż cena frachtu widniejąca na listach przewozowych dołączonych przez stronę jest ceną obiektywną, realną i zbliżoną do cen proponowanych przez innych przewoźników. Dodać należy, iż cena przyjęta za 1 kg frachtu – [...] CNY jest stawką lotniczą która to jest stawką podstawową według Taryfy IATA Międzynarodowego Zrzeszenie Przewożników Lotniczych Tact dla towaru o masie powyżej 2000 kg na trasie. Zauważyć także należy, iż stawka ta jest zbliżona wartościowo do stawek stosowanych przez innych przewoźników lotniczych odprawiających loty na zbliżonych trasach międzynarodowych. Podkreślić też trzeba, iż wyliczenie kosztów transportu przez organy nie nastąpiło przy zastosowaniu 100 % wartości kosztu frachtu wynikającej z listów przewozowych gdyż organy zastosowały 30% obniżkę dla ceny frachtu za 1kg towaru. Przyjętej przez organy oceny stanu faktycznego nie mogły zmienić zdaniem Sądu dowody przedłożone przez skarżącego w trakcie postępowania weryfikacyjnego. Podczas tegoż postępowania organy zwróciły się do strony, wypełniając tym samym- wbrew zarzutom skargi -wymogi wynikające z treści art.122 i 187 Ordynacji podatkowej, by dostarczyła dokumenty potwierdzające wysokość faktycznie poniesionych kosztów transportu potwierdzających prawidłowość danych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym. Strona w odpowiedzi przedłożyła pisma kierowane do eksportera jak też odpowiedzi od niego otrzymane w tym: pisma eksportera z dnia [...] r., [...] r. zawierające informacje, iż eksporter pokrywa koszty transportu i ubezpieczenia sprzedanych towarów na trasie C. granica UE, która to okoliczność uwidoczniona jest na fakturze , jak też informacje iż eksporter nie może nadesłać faktur dot. zapłaty za koszty transportu i ubezpieczenia towaru z argumentacją objęcia tajemnicą handlową cen za usługi transportowe . W tym miejscu, wobec poruszenia kwestii faktur Sąd zauważa, iż z faktur z dnia [...] r. nie wynika okoliczność ujęcia w nich informacji co do zapłaty przez eksportera należności za transport. Przedłożono też kontrakt nr [...] jak też aneks nr 1 do tegoż kontraktu i pismo [...] z dnia [...]. Pierwszy z dowodów dotyczy transakcji zakupu towaru w [...] r., podczas gdy zgłoszenie celne objęte sporną decyzją dotyczy zakupionego towaru w [...] r. Natomiast informacja wystosowana przez [...], iż eksporter jest odpowiedzialny za koszt transportu i ubezpieczenie nie może potwierdzać tegoż faktu w sytuacji gdy, jak z listów przewozowych przez stronę dołączonych do zgłoszenia celnego wynika, transport lotniczy zadeklarowanego towaru nastąpił poprzez wykonanie usługi lotniczej świadczonej przez innego przewoźnika to jest [...]. W przedstawionych okolicznościach sprawy nie można uznać zasadności zarzutów strony dot. naruszenia art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej . Organy podjęły wszelkie niezbędne działania by wyjaśnić stan faktyczny sprawy, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy . Podnoszony zarzut braku uwzględnienia przez organy w kosztach transportu stosowanych upustów i rabatów nie może zostać uznany za zasadny gdyż organy obliczając stawkę frachtu za kg towary nie przyjęły maksymalnej ceny – [...]CNY wynikającej z listów, a obniżyły ją stosując stawkę w wysokości 70 % .Nadto zauważyć należy, iż organ celny wezwał zgłaszającego by ten udokumentował rzeczywistą wartość towaru, a zatem i koszty transportu. Skoro skarżący z tej możliwości nie skorzystał obecne argumenty, iż koszty ustalone przez organ nie zwierają upustów i rabatów nie mogą zasługiwać na uwzględnienie . Sąd nie podziela zasadności zarzutu naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez obciążenie strony negatywnym konsekwencjami nie przedłożenia przez kontrahenta dowodów potwierdzających fakt zapłaty przez tegoż kosztów transportu . Zgodnie z treścią art. 14 WKC do celów stosowania przepisów prawa celnego każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom, na ich żądanie (...) wszelkie informacje i dokumenty w wyznaczonym terminie. Realizacją tegoż uprawnienia było zażądanie od deklarującego warunki dostawy towaru na bazie CIF by okazał dokumenty potwierdzające cenę towaru wynikająca z faktury zakupu, zawierającą w sobie wartość towaru i koszty transportu. Skoro strona z tego obowiązku się nie wywiązała nie można organom zarzucić by zarówno tendencyjnie postępowały, jak też naruszyły zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony. Dodać trzeba iż znajomość obowiązujących przepisów zarówno prawa celnego jak też prawa podatkowego należy do obowiązków podatnika szczególnie gdy prowadzi on działalność gospodarczą (por. orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 5.12.2005 r. sygn. akt III SA/WA 2820/05 LEX 188432). Niezasadnym jest zarzut pominięcia przez organy celne możliwości prawnej wynikającej z treści art. 6 rozporządzenia Rady EWG nr 3030/93 z dnia 12.10.1993 r. w sprawie wspólnych reguł przewozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich i tym samym niepełnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniająco –dowodowego. Powołany przepis dot. możliwości zażądania konsultacji z władzami innego kraju, ale w sytuacji przywozu wyrobów po "nienormalnie niskich cenach". Tymczasem istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczyła kwestii kosztów transportu przywiezionego towaru. Odnosząc się do rozbieżnych, zdaniem skarżącego, opinii organów celnych co do nieprawidłowości w zakresie dokonanego zgłoszenia celnego mających wynikać z przytoczonych w skardze cytatów, zaczerpniętych z uzasadnienia decyzji organu I i II instancji, Sąd stwierdza iż z decyzji obu instancji wprost wynika, iż postępowanie administracyjne prowadzone było w zakresie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru w związku z wątpliwościami w przedmiocie nie ujęcia w tej wartości kosztów transportu wynikających z analizy zadeklarowanych warunków dostawy [...]. Podnoszona okoliczność nie istnienia firmy "B" już w dniu wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia prawidłowej wartości celnej , kwoty długu celnego i podatku VAT pozostaje bez znaczenia w sprawie. W spornej sprawie dług celny w przywozie powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego w wyniku wprowadzenia przez osobę fizyczną na obszar celny Wspólnoty towaru podlegającego należnościom przywozowym to jest w dacie [...] r. Zgodnie z art. 201 ust. 3 WKC dłużnikiem jest zgłaszający, zaś w przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba na rzecz której składane jest zgłoszenie celne. W przedstawionej sytuacji gdy, dłużnikiem jest H.W., okoliczność nie prowadzenia przez niego już w dniu wszczęcia postępowania przez organy celne działalności gospodarczej pozostaje bez znaczenia dla legalności decyzji . Nadmienić przy tym trzeba, iż powiadomienie dłużnika (osobiste) przez organy celne nastąpiło z zachowaniem trzy letniego terminu wynikającego z przepisów WKC, licząc od daty powstania długu celnego, gdyż jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji nr [...] miało to miejsce w dniu [...] r. Odnosząc się do zarzutu, iż wysokość kwot wskazanych w liście lotniczym jest nieadekwatna w porównaniu do wartości jaką wzięły pod uwagę organy z uwagi na przedłożone w toku postępowania dokumenty, w tym: polecenia przelewu , co zdaniem strony ma wynikać z protokołu kontroli str. 3 tegoż protokołu " płatności za przywieziony towar były dokonywane (...) i odpowiadają kwotom ujętym na fakturach będących załącznikami do zgłoszeń celnych" Sąd stwierdza , iż jest nietrafny. Wskazane twierdzenie kontrolujących wywiedzione zostało w wyniku zestawienia informacji wynikających z udostępnionej przez stronę dokumentacji dot. kwoty przelewów bankowych z kwotami ujętymi na fakturach, będących załącznikami do zgłoszeń celnych . Dotyczyło zatem jedynie formalnej zgodności w zakresie porównania wartości wynikającej z faktur z wartościami wynikającymi z przelewów bankowych . Chybionym jest też argument braku adekwatności wysokości kwot wykazanych w listach przewozowych z tego powodu, iż koszty ubezpieczenia zwracane są w momencie dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia. Z treści art. 32 ust 1 lit. e WKC wprost wynika , że w celu ustalenia wartości transakcyjnej ...) do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywieziony towar dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów. W tej sytuacji, to czy ubezpieczenie towaru podlega zwrotowi gdy towar zostanie dostarczony do miejsca przeznaczenia jest bez znaczenia dla ustalenia wartości celnej . Podniesiony w końcowej części pisma procesowego zarzut , że w sytuacji stosowania art. 32 ust. 1 lit. e WKC winny być stosowane uregulowania wykonawcze do tegoż kodeksu określone w art. 164 zgodnie, z którymi w celu stosowania art. 32 ust. 1 lit. e i art. 33 lit. a jeżeli transport został dokonany bezpłatnie lub na koszt kupującego to wysokość tych kosztów powinna odpowiadać kosztom faktycznie poniesionym przez kupującego nie jest trafny. W sprawie nie było możliwości ustalenia wysokości kosztów faktycznie poniesionych, stąd ustalono je zgodnie ze stosowaną taryfą dla tych samych środków transportu, to jest zgodnie z treści art.164 pkt c rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 .07.1993r. wprowadzającego Przepisy Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Dołączone do pisma procesowego z dnia [...] r., dokumenty w tym umowa współpracy zawarta w dniu [...] r. z "C" [...] [...] [...] C. jako dostawcą, mające potwierdzać stanowisko skarżącego co do poniesienia kosztów przewozu towarów do punktu przeznaczenia przez dostawcę nie stanowią w ocenie Sądu dowodów uzasadniających zasadność skargi. Materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych potwierdza w sposób jednoznaczny, że zadeklarowana wartość celna towaru nie została podana w kwocie faktycznie zapłaconej, zatem obecne argumenty skargowe poparte przedłożonymi załącznikami nie zasługują na uwzględnienie. W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym powyższą skargę oddalono uznając ją za niezasadną, a to na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .