III SA/Gl 1024/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Dnia 16 sierpnia 2004 r. (data stempla pocztowego) skarżący M. Z. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] nr [...] orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej uszkodzenia słuchu wymienionej w poz. 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.). Jednocześnie w załączonym do skargi piśmie z dnia [...] skarżący zwrócił się do tut. Sądu z prośbą o przywrócenie mu terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r. sygn. akt III SA/Gl 1024/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu sprawy z zakresie złożonego wniosku odrzucił go z przyczyn podanych w jego uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 cyt. ustawy). Ponieważ w rozpatrywanym przypadku skarżący otrzymał decyzję organu odwoławczego w dniu 1 grudnia 1999 r., a skargę do tut. Sądu wniósł w dniu 16 sierpnia 2004 r., to tym samym uchybił trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy do jej wniesienia. Stąd złożoną przez niego skargę - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.