III SA/Gl 1028/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w likwidacji w T. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja indywidualna) p o s t a n a w i a: oddalić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przesyłką poleconą nadaną [...] r. "A" S.A. w likwidacji w T. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. po doręczeniu jej [...] r. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z 28 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z powodu wniesienia jej po terminie. Odpis tego postanowienia przesłano stronie skarżącej [...] r. na adres wskazany w skardze i uznano przesyłkę za doręczoną [...] r. W dniu [...] r., po uwzględnieniu wniosku likwidatora spółki Sąd doręczył mu odpis postanowienia z 28 września 2009 r. Pismem z [...] r. nadanym przesyłką poleconą strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi, powołując się na brak winy w związku z niedochowaniem terminu 30 dniowego. Konieczność przywrócenie terminu strona uzasadniła treścią skargi prezentując przy tym stanowisko, że skarga powinna zostać rozpoznana merytorycznie z uwagi na jednolitość stosowania prawa podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 tej ustawy: "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). (...) Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Stosownie do art. 88 ustawy "Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym". Z tej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. W rozpatrywanym przypadku strona wniosek o przywrócenie terminu złożyła w terminie siedmiu dni od doręczenia jej odpisu postanowienia Sądu, z którego dowiedziała się o przyczynie odrzucenia skargi. W rozpatrywanym przypadku brak było jednak jakiejkolwiek obiektywnej przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, ponieważ w swoim wniosku strona nie wskazała żadnej przyczyny ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że skarga została złożona z opóźnieniem " nie z winy skarżącego". Należy przypomnieć, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przy ocenie okoliczności sprawy o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, aby z jednej strony nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw (tak Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, Warszawa 1989, t. I, s 275). Do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała jakichkolwiek okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.