III SA/Gl 1031/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 listopada 2017 r. "A" Sp. z o.o. w S., za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [..] [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. [...] określającą przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II kwartał 2014 r. w wysokości [...] zł oraz określającą kwotę należnych odsetek za zwłokę od zaległości za ww. okres na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł oraz dokonującą na majątku Spółki zabezpieczenia przybliżonej kwoty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za II kwartał 2014 r. w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania. W skardze tej Spółka zawarła wniosek o zawieszenie postępowania zabezpieczającego i uchylenie dokonanych zabezpieczeń, do czasu prawomocnego rozpoznania wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia strony skarżącej złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 p.p.s.a. może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, a także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012). Wykładnia art. 61 § 3 p.p.s.a. prowadzi nadto do wniosku, że sąd może wstrzymać wykonanie takiego aktu, który nie został jeszcze wykonany. W sytuacji, gdy decyzja została wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bowiem bezprzedmiotowy (postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r. OZ 26/04, powołane w Komentarzu J.P. Tarno do art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011, a także postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2015 r., sygn.. akt I OZ 374/15 i z 8 lutego 2014 r., II FZ 1039/12). Skoro przedmiotem zaskarżonej decyzji jest określnie przybliżonej kwoty zobowiązań skarżącej Spółki w podatku od towarów i usług za II kwartał 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę, a także orzeczenie o zabezpieczeniu na majątku podatnika przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych, to należy rozważyć, czy decyzji tej można przypisać przymiot wykonalności, a także jej ewentualny zakres. Podkreślenia wymaga zatem, że określenie przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami stanowi element decyzji o zabezpieczeniu w sytuacji, gdy zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (art. 33 § 4 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2017 r. poz. 201). W tym zakresie zaskarżonej decyzji nie można uznać za akt obowiązujący czy ustalający dla adresata nakaz powinnego zachowania lub zakaz określonego zachowania, ani też akt, na mocy którego nakładany jest na adresata jakikolwiek obowiązek. Decyzja ta bowiem nie rozstrzyga o wysokości zobowiązania podatkowego, ani nie podlega przymusowej egzekucji. Skutkiem jej wydania jest jedynie dokonanie zabezpieczenia na jej majątku, które nie może prowadzić do przymusowego wykonania obowiązku (art. 1a pkt 19 ustawy o egzekucji w administracji). Skoro nie jest to akt, któremu można przypisać przymiot wykonalności, to w konsekwencji brak podstaw do wstrzymania jego wykonania. Uwzględnienie wniosku skarżącej Spółki oznaczałoby uchylenie zabezpieczenia. Byłoby to równoznaczne z uwzględnieniem skargi i czyniłoby merytoryczne jej rozpoznanie zbędnym. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.