III SA/Gl 1036/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (zabezpieczenia na majątku podatnika) oddala skargę. Do orzeczenia zgłoszono zdanie odrębne. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z [...] r. nr [...] , którą określono przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek należnych od tego zobowiązania w wysokości [...] zł, jednocześnie dokonano zabezpieczenia powyższego zobowiązania w łącznej kwocie [...] zł na majątku podatnika J. B. . Jako podstawę prawną organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a oraz art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., w skrócie O.p.) w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania zobowiązania podatkowego ponieważ zachodziła obawa, że nie zostanie ono wykonane. Decyzja zapadła w poniższym stanie faktycznym i prawnym. Pracownicy Urzędu Skarbowego w D. w okresie od 10 czerwca do 2 lipca 2010 r. przeprowadzili kontrolę podatkową w "A" . Przedmiotem kontroli była prawidłowość rozliczeń w podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. ze szczególnym uwzględnieniem transakcji z firmą "B" oraz "C" Sp. Ponieważ kontrola wykazała obniżenie podatku należnego o podatek naliczony z faktur VAT dokumentujących czynności, które nie zostały faktycznie wykonane oraz w miesiącu wystawienia faktury za usługi budowlane i transportowe z pominięciem szczególnej regulacji dotyczącej powstania obowiązku podatkowego w przypadku świadczenia tego typu usług Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. w dniu 4 sierpnia 2010 r. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku VAT w prawidłowej wysokości za miesiąc kwiecień 2005 r. Wskazaną wyżej decyzją z dnia 17 listopada 2010 r. organ I instancji określił przybliżoną kwotę zobowiązania za kwiecień 2005 r. wraz z należnymi odsetkami oraz dokonał zabezpieczenia tego zobowiązania na majątku podatnika. W uzasadnieniu decyzji podkreślił, że zachodzi uzasadniona obawa, że przedmiotowe zobowiązanie nie zostanie przez podatnika wykonane. Dokonując oceny realności wykonania przyszłego zobowiązania wziął pod uwagę dochód podatnika z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskany w 2009 r. – [...] zł (4,52% zyskowności), który wystarczał na pokrycie bieżących potrzeb. Podkreślił, że zyskowność za rok 2008 była wyższa i wyniosła 5,34 % (dochód [...] zł). Według organu również ocena aktualnej kondycji finansowej podatnika nie daje gwarancji wykonania zobowiązań, które zostaną określone decyzjami wymiarowymi za poszczególne miesiące 2005 r. Na podstawie deklaracji podatkowych dotyczących roku 2010 ustalono, że współczynnik zyskowności nie odbiega od poprzednich lat a nawet ma tendencje spadkową, podobnie wartość sprzedaży. Organ pierwszej instancji uwzględnił ponadto bieżące problemy podatnika w terminowym regulowaniu zobowiązań podatkowych i kłopoty z bieżącą płynnością finansową, która generuje zaległości w podatku VAT. Dodatkowo uwzględnił biegnący termin przedawnienia zobowiązania za kwiecień 2005 r., który jest krótszy niż 3 miesiące (31 grudnia 2010 r.) a zastosowana instytucja daje możliwość wydania decyzji wymiarowej i przerwania biegu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego. W odwołaniu od tej decyzji oraz piśmie uzupełniającym z dnia 16 lutego 2011 r. strona wnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania zabezpieczającego podnosząc zarzut przedawnienia zobowiązania za sporny miesiąc. Powoływała się na art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 O.p.. Podkreśliła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. , nie podjął skutecznych działań zmierzających do przerwania biegu przedawnienia. Niedopuszczalny jest również fakt zmiany numeracji decyzji, które znalazły się w obrocie prawnym i nie zostały uchylone. Nadto wyjaśniła, że Prokuratura Rejonowa w M. postawiła zarzuty, ale w sprawie karnej i zawiesiła to postępowanie. Strona podniosła również, że w styczniu 2011 r. stan jej zaległości zmniejszył się o [...] zł a w lutym 2011 r. o [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w K. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję zabezpieczającą z dnia 17 listopada 2010 r. uznając, że aktualna sytuacja finansowa podatnika nie daje podstaw do wykonania przyszłych zobowiązań podatkowych. Uzasadnia powyższe twierdzenie spadająca zyskowność z prowadzonej działalności i malejące przychody. Nadto podatnik nie reguluje terminowo nawet zobowiązań podatkowych wynikających ze złożonych deklaracji VAT-7 za okres od marca do grudnia 2010 r. Zobowiązania te zostały objęte postępowaniem egzekucyjnym i uregulowane częściowo. I tak za marzec 2010 r. zadeklarowano zobowiązanie w kwocie [...] a na dzień 16 listopada 2010 r. pozostała zaległość w kwocie [...] zł. zł. Podobna sytuacja wystąpiła w przypadku pozostałych miesięcy 2010 r. Bezspornym pozostaje, że zastosowana instytucja zabezpieczenia wynika z obawy o przedawnienie się zobowiązania objętego zabezpieczeniem. Ustawowy termin przedawnienia, przy braku jego przerwania lub zawieszenia upływał w dniu 31 grudnia 2010 r. Organ odwoławczy podkreślił, za pismem z 28 stycznia 2011 r., że sporna decyzja została doręczona stronie w dniu 10 stycznia 2011 r., po uprzednim ich doręczeniu pełnomocnikowi w dniu 22 listopada 2010 r. Pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. pełnomocnik zwrócił organowi doręczone mu decyzje o zabezpieczeniu, w tym za kwiecień 2005 r., uzasadniając swoje działanie zakresem umocowania do reprezentowania J. B. wyłącznie w postępowaniu podatkowym. Organ w dniach 27, 28 i 29 grudnia 2010 r. podjął próbę doręczenie decyzji pod adresem zamieszkania strony oraz w siedzibie Spółki "D", w której pełni obowiązki prezesa Zarządu. Po bezskuteczności tych prób w dniu 30 grudnia 2010 r. organ wysłał decyzję pocztą. Dodatkowo ustosunkowując się do zarzutu przedawnienia stwierdził, że zarzut ten nie znajduje uzasadnienia. W sprawie o sygn. akt [...] prowadzonej w Prokuraturze Rejonowej w M. m.in. wobec J. B. , jako prezesowi Zarządu Spółki z o.o. "A" oraz prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą P.P.U.H. "A" postanowieniem z [...] . uzupełniono zarzuty o przestępstwo skarbowe popełnione w okresie od stycznia do grudnia 2005 r., co powoduje zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Postępowanie to zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] r. i nie zostało jeszcze podjęte. Nadto wyjaśnił, że postępowanie podatkowe o wszczęciu, którego skarżący został powiadomiony w dniu 4 sierpnia 2010 r., w tym za sporny miesiąc nie zostało także zakończone. Organ uznał, że z dniem wydania uzupełniającego postanowienia o przedstawieniu zarzutów bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu i ulegnie przedłużeniu z uwagi na wszczęte postępowanie w sprawie o przestępstwo karnoskarbowe. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w dalszej części uzasadnienia decyzji ostatecznej obszernie przedstawił argumentację dotyczącą instytucji zabezpieczenia zobowiązań podatkowych odwołując się do stanu faktycznego sprawy i wykładni art. 19 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz.1199), który stanowi, że do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem 1 września 2005 r. stosuje się przepisy art. 33 § 1, art. 33b pkt 2 i art. 33c ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym przed tą datą. W skardze na tę decyzję (skarga obejmuje jeszcze decyzję innych miesięcy 2005 r.) strona skarżąca w pierwszej kolejności podniosła zarzut obrazy art. 70 § 1 O.p. Zarzucając wydanie decyzji w stosunku do przedawnionych zobowiązań podkreśliła, że treść postanowienia prokuratora z [...] r. ogłoszono jej dopiero [...] r., co wynika z protokołu tej czynności. Nastąpiło to po podjęciu w dniu [...] r. zawieszonego w dniu [...] r. śledztwa, które aktualnie prowadzone jest pod sygn. akt [...] . Tym samym skarżący powziął wiedzę o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu w dacie ogłoszenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów (22 marca 2011 r.) czyli po upływie terminu przedawnienia zobowiązań za kwiecień 2005 r., który upłynął w dniu 31 grudnia 2010 r. Również ustanowieni w sprawie karnej i podatkowej pełnomocnicy powzięli informację o zarzutach karnoskarbowych w dacie przesłuchania. Do skargi strona załączyła plik dokumentów w tym postanowienie z dnia [...] r. o uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia [...] r., postanowienie o podjęciu śledztwa z dnia [...] r. i postanowienie o zawieszeniu śledztwa z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. Dodatkowo pismem z dnia [...] r., mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r. sygn. akt P 30/11, wyjaśnił, że J. B. był poinformowany o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnoskarbowemu przed dniem 31 grudnia 2010 r. Do pisma załączono potwierdzenie osobiste dowodu odbioru postanowienia zawieszeniu postępowania sygn. akt [...] z dnia [... ] r. Postanowieniem z 5 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie, a następnie kolejnym postanowieniem z 6 sierpnia 2012 r. podjął je. Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuję: Skarga nie jest zasadna aczkolwiek Sąd orzekający nie podzielił w pełni argumentacji organu odwoławczego, w szczególności co do daty powzięcia wiedzy o prowadzonym przeciwko skarżącemu postępowaniu karnoskarbowym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Z kolei, art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia świadomości skarżącego co do prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnoskarbowego o przestępstwo z art. 56 i 76 kks, obejmujące swoim zakresem zobowiązania za kwiecień 2005 r. przed upływem terminu ich przedawnienia. Innymi słowy czy w dacie doręczenia mu decyzji o zabezpieczeniu zaległości podatkowej za kwiecień 2005 r. zobowiązanie to nie było wygaszone przez przedawnienie. Przedawnienie jest instytucją materialnoprawną, co oznacza, że organy podatkowe mogą podejmować swoje działania tylko do czasu, kiedy okres przedawnienia nie upłynął. W tym czasie organy podatkowe winne podejmować z urzędu działania, aby wyegzekwować obowiązki podatnika i ciążące na nim zaległości podatkowe. Obowiązkiem organów podatkowych jest zatem uwzględnienie przedawnienia z urzędu, na każdym etapie postępowania podatkowego. Kwestia ta była przedmiotem rozważań organów podatkowych, ale przed zajęciem w tej kwestii stanowiska przez Trybunał Konstytucyjny w związku z pytaniem prawnym dnia z 5 kwietnia 2011 r., postawionym przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I FSK 525/10. Pytanie brzmiało: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt P 30/11 Trybunał Konstytucyjny orzekł: "Art. 70. § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 58 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387 oraz z 2007 r. Nr 221, poz. 1650), w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej." W rozpoznawanej sprawie zobowiązanie podatkowe dotyczące kwietnia 2005 r. przedawniało się 31 grudnia 2010 r., przy zastrzeżeniu, że bieg terminu przedawnienia nie uległ zawieszeniu, ani też nie został przerwany. Miał również zastosowanie art. 70 § 6 O.p. w brzmieniu objętym powyższym orzeczeniem. Pogląd wyrażony w tym wyroku ma tym samym bezpośrednie zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy przedstawionych Sądowi wynika, że: - postępowanie karne przeciwko G. K. i innym w sprawie o sygn. akt [...] zostało wszczęte 4 stycznia 2010 r. – śledztwo w sprawie podejmowania czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia środków pieniężnych w łącznej wysokości (...), tj. o czyn z art. 299 § 1 kk; - w ramach tego postępowania wydano w dniu 17 września 2010 r. postanowienie o przedstawieniu zarzutów J. B. o przestępstwo z art. 299 § 1 kk i art. 286 § 1kk, art. 271 § 1 i § 3 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Postanowienie to zostało ogłoszone w dniu 21 września 2010 r., a skarżący przesłuchany w charakterze podejrzanego. Postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. prokurator zmienił powyższe postanowienie o przedstawieniu zarzutów, rozszerzając go m.in. o zarzut popełnienia przestępstw karnoskarbowych z art. 56 i 76 kks obejmujących zobowiązania podatkowe w podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2005 r. Postanowienie to zostało ogłoszone dopiero 22 marca 2011 r., co jest okolicznością niesporną. Podobnie jak fakt zawieszenia w dniu 30 września 2010 r. śledztwa sygn. akt [...] , o czym skarżący został powiadomiony. Osobiście odebrał bowiem to postanowienie, co potwierdził podpisem na dowodzie jego doręczenia w dniu 8 października 2010 r. Dowód doręczenia (kserokopię) organ załączył do pisma z dnia 8 października 2012 r. W tym miejscu należy podkreślić, że w uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że Prokuratura Rejonowa w M. prowadzi śledztwo w sprawie przeciwko "J. B. o czyn z art. 299 § 1 kk i § 5 kk, art. 286 § 1 kk, art., 271 § 1 i § 3 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk, art. 56 kks i art. 76 kks." Powyższy zapis dowodzi, że J. B. w dniu 8 października 2010 r. powziął informację, został powiadomiony, że prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne zostało poszerzone o zarzuty karnoskarbowe związane z wcześniejszymi zarzutami przypisanych mu oszustw podatkowych polegających na fałszowaniu wskazanych faktur VAT. Bez znaczenia zdaniem Sądu w tej sytuacji pozostaje fakt, że zmienione postanowienie zostało ogłoszone skarżącemu w dniu 22 marca 2011 r., bowiem z dniem 9 października 2010 r. bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych zarzutami karnoskarbowymi w postępowaniem karnym, sygn. akt [...] (obecnie [...] ) został zawieszony. Sąd orzekający nie zgodził się tym samym z twierdzeniem organów podatkowych, iż bieg terminu przedawnienia spornego zobowiązania został zawieszony w dniu [...] r. czyli dacie wydania postanowienia o uzupełnieniu zarzutów, gdyż skarżący został z nim zapoznany dopiero w dniu [...] r. Samo wydanie postanowienia, bez jego ogłoszenia jest niewystarczające do spełnienia warunku zawieszenia biegu terminu przedawnienia z art. 70 § 6 O.p. Sąd stwierdza, że skarżący dowiedział się o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnoskarbowemu z art. 56 i 76 kks z treści uzasadnienia postanowienia o zawieszeniu tego postępowania. Niezależnie od powyższego posiadał wiedzę o prowadzonym postępowaniu kontrolnym w dniach od 10 czerwca do 2 lipca 2010 r., które obejmowała rozliczenia w podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. i wykazało zaległości podatkowe w związku z ujęciem w deklaracjach VAT faktur za usługi budowlane i transportowe, które nie zostały wykonane lub rozliczone w niewłaściwych terminach. Dotyczyło to faktur firmy "B" i "C" G. K., przeciwko którym wszczęto postępowanie karne o oszustwa podatkowe a w ramach, którego przedstawiono skarżącemu zarzuty m.in. wykorzystywania niepotwierdzających rzeczywistych zdarzeń faktur VAT. Należy też podkreślić, że skarżący mimo ustaleń kontroli i stwierdzonych zaległości podatkowych nie dokonał korekty deklaracji za sporne okresy ani nie zapłacił zaległych należności, czekając na decyzje organów podatkowych. Był obecny w czasie powyższej kontroli, co wynika ze sporządzonego Protokołu i znał jej ustalenia oraz posiadał zawodowego pełnomocnika, co powoduje, że nie może zasłaniać się nieznajomością prawa i skutków stwierdzonych faktów. Do ustaleń kontroli nie wniesiono zastrzeżeń. Sąd zauważa także, że zabezpieczone zaskarżoną decyzja zobowiązanie w podatku VAT stanowi kwotę wynikającą z zakwestionowanych faktur, zwiększającą zobowiązanie za kwiecień 2005 r. i skutkującą powstaniem zaległości podatkowej z mocy prawa. W pozostałej części zobowiązanie określone przez podatnika w deklaracji wygasło przez zapłatę. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt P 30/11 "postępowanie w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe nie powinno być jawne dla podatnika, a w szczególności, że powinien on być zawiadamiany o wszczęciu postępowania in rem. Byłoby to sprzeczne z zasadą tajności tej fazy postępowania przygotowawczego, która ma istotne znaczenie z punktu widzenia zasady prawdy materialnej. Gdyby bowiem podatnik wiedział, że w dotyczącej go sprawie toczy się postępowanie karne skarbowe, mógłby podjąć działania utrudniające lub uniemożliwiające zebranie niezbędnego materiału dowodowego. Naruszenie zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i prawa nie polega więc na tym, że podatnik nie jest informowany o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe. Co więcej, organy skarbowe w trakcie 5-letniego okresu przedawnienia mają prawo wszcząć i prowadzić postępowanie w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe, co skutkować będzie, zgodnie z zakwestionowanym przepisem, zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jednakże z chwilą upływu 5-letniego terminu przedawnienia podatnik musi zostać poinformowany, że przedawnienie nie następuje, bo jego bieg został zawieszony w związku z wszczęciem postępowania karnoskarbowego. Zasada ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wymaga, żeby podatnik wiedział, czy jego zobowiązanie podatkowe przedawniło się, czy nie. W gestii ustawodawcy pozostaje natomiast wybór instrumentów, które to zapewnią. Realizacja celów postępowania podatkowego musi jednak odbywać się bez naruszania zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa." W kwestii spełnienia przesłanek zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika potencjalnego zobowiązania podatkowego Sąd w pełni podzielił argumentację organu uznając, że świetle poczynionych ustaleń i oceny kondycji finansowej skarżącego, spadających obrotów, utraty płynności finansowej, nieregulowania innych należności podatkowych było ze wszech miar zasadne. Sąd orzekający ma świadomość odmiennych rozstrzygnięć wydanych w stosunku do M. B.-C., jednakże zapadły one w ramach odrębnych ustaleń faktycznych, co do kwestii jej wiedzy o prowadzonym postępowaniu karnoskarbowym w stosunku do jej osoby. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. Jeden z członków składu orzekającego złożył zdanie odrębne.