III SA/Gl 1038/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika K. Z. – adwokata B. J. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami postanawia: przyznać adwokatowi B. J. kwotę [...] zł ([...] złotych i [...] groszy) ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę K. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami. Ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2008 r. pełnomocnik z urzędu pismem, datowanym na dzień [...] r. złożył wniosek o przyznanie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Jednocześnie pismem z dnia [...] r. nadesłał opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej (którą uprzednio otrzymała bezpośrednio skarżąca). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Z kolei art. 205 § 3 P.p.s.a. stanowi, że zasady, tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności również określają przepisy odrębne. W przypadku reprezentowania strony przez adwokata przepisy odrębne, o których mowa w art. 205 P.p.s.a. zostały zamieszczone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 powyższego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, wynosi [...] zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna, zatem stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Sygn. akt III SA/Gl 1038/07 powoływanego rozporządzenia stawka minimalna w pierwszej instancji za udzielenie pomocy prawnej z urzędu wynosi [...] zł. Jednocześnie, z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tegoż rozporządzenia wynika, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji należność adwokata wynosi 75 % stawki podstawowej, określonej w podstawowym akapicie. W tym stanie rzeczy: wynagrodzenie wynosi [...] zł (75 % z [...] zł). Sąd poprzestał na stawce minimalnej, gdyż złożony przez adwokata wniosek nie obejmował żądania zwrotu kosztów ponad tą stawkę. Stosownie do unormowania zawartego w § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia kwota wynagrodzenia została podwyższona o 22 % stawkę podatku od towarów i usług wynoszącą [...] zł (22% z [...] zł). Sąd przyznał również adwokatowi kwotę [...] zł, stanowiącą opłatę skarbową uiszczoną przez niego za udzielenie pełnomocnictwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 205 § 2 p.s.a.